niedziela, 20 września 2015

Rozdział 9

                                             Miesiąc później 

Był piękny słoneczny ranek. Minął miesiąc odkąd zerwałam z Harry'm. Oczywiście dzwonił i pisał ale ja nie odpowiadałam. Nadal go kochałam ale musiałam się pogodzić że już z nim nie będę. Lecz dzisiejszy dzień sprawi że przestane myśleć o nim bo dziś moja Sam ma dziś wesele. Tak Sam ma dziś wesele z Bradem. Trochę to dziwne wiem sama jestem w szoku ale cieszę się jej szczęściem. Sukienkę miałam już wybraną. Powoli zaczynałam się przebierać. Sukienkę miałam koloru czarno beżowego , szpilki czarne a włosy miałam wyprostowane. Gdy się ubrałam zeszłam na dół aby pomóc Sam się przygotować. Wyglądała ślicznie w tej białej sukni. Nadeszła pora ślubu. Wszyscy goście weszli do kościoła i czekaliśmy na parę młodą. Nagle weszli wszyscy goście patrzyli na nich z zachwytem. Sam tak pięknie wyglądała zazdrosciłam jej strasznie. Widziałam że była bardzo szczęśliwa. Nagle zapragnęłam być na jej miejscu ale niestety brakowało mi mojego chłopaka obok mnie. Ceremonia w kościele trwała jakieś 45 minut później udaliśmy się wszyscy do restauracji. Zaczęła niezła zabawa. Wszyscy goście zaczęli tańczyć. Później odbyły się różne konkursy. Na dworze zrobiło się już ciemno. Postanowiłam wyjść na dwór. Poszłam na krótki spacer. Było strasznie ciemno i cisza. Trochę się bałam ale też chciałam odpocząć od tej głośniej muzyki. Usłyszałam jakieś kroki za mną. Przyspieszyłam swoje kroki. Ale ten ktoś też przyspieszył. Nie oglądałam się za siebie tylko zaczęłam biec. Nagle poczuła jak ktoś ciagnie mnie za rękę i przypiera do murku.
- No cześć maleńka może się zabawimy.
- Nie proszę zostaw mnie w spokoju. Bardzo proszę.
- Mmm wolałabym się zabawić 
Uśmiechnął się szyderczo i zaczął wkładać rękę pod moją sukienkę. Zaczęłam wołać o pomoc i płakałam. Jednak nikt nie słyszał mnie. Zobaczyłam jak zbliżała się do nas jakaś postać. Zaczęłam krzyczeć. Lecz jednak ta drugą osoba nie chciała mi pomóc.
-Hej Cam zostaw ją. Też chce się zabawić byś został coś dla mnie.
- Dobra stary bierz ją ja sobie popatrze.
Blondyn odsunął się ode mnie a potrzedł do mnie brunet. Wydawał mi się jednak znajomy. Tak i był doskonale znajomy. To był Harry. Teraz tylko zastanawiałam się jak to jest możliwe i czy zrobi mi krzywdę czy nie. Nagle rzekł:
- Cam możesz iść chce mieć trochę prywatności.
- Ej no chce sobie popatrzeć.
- Idź stąd już !!
- Dobra dobra już ide ale musisz mi później zdać relacje.
- Nic nie muszę.
Koleś tamten odszedł a Harry się ode mnie odsunął. Byłam tak przestraszona że stałam i całą się trzęsłam. Płakałam nadal a Harry tylko patrzył. Dopiero po jakimś czasie się odezwał.
- Przepraszam Emily
-Co to miało być ja się pytam. Chciałeś mnie skrzywdzić.
- Nie nie chciałem zresztą nigdy bym cię nie skrzywdził. Zbyt wiele dla mnie znaczysz.
- Proszę cie skończ pieprzyć takie głupoty.
- Mowie poważnie. A tak w ogóle musimy pogadać.
- Nie mamy oczym.
- Jest o czym tylko ty nie dajesz szansy.
- Nie muszę zresztą zmarnowałeś swoją szansę jakiś miesiąc temu.
- Proszę cie wysłuchaj mnie.
- No dobrze to w takim razie słucham.
- Po pierwsze ja nic do niej nie czuje i nigdy nie czułem. Po drugie ona mnie pocałowała a nie ja ją.
- Już skończyłeś.
- Nie jeszcze nie. A po trzecie ona była na jebana i się rzuciła na mnie a ja ją odepchnąłem i wyrzuciłem za drzwi. Ale nie widziałaś już tego bo wybiegłaś. Nie kocham jej ona zawsze coś do mnie czuła ale ja nie. Nigdy jej nie kochałem. Zrozum to kocham tylko cb.
- Proszę cie Harry
- To ja cię proszę. Wybacz mi. Przecież wiesz że cie kocham. Nigdy bym cię nie skrzywdził.
- A skąd mam miec pewność czy mówisz prawdę. I jak mam ci zaufać po tym wszystkim ??
- Po prostu zaufaj mi.
- Nie wiem czy potrafię.
- Ja wiem że potrafisz tylko musisz chcieć.
- Harry mam mentlik w głowie. 
- Proszę cie Emi.
Wtedy Harry przybliżył się do mnie i pocałował mnie namiętnie. Znowu byłam cała happy. Musiałam mu wybaczyć ponieważ go zbyt kochałam. Lecz teraz postanowiłam być bardziej czujna i ostrożna.
- Już dobrze. Ale będziesz się muszisz mocno postarać abym zapomniała o tym.
- Oj już ja się postaram.
Uśmiechłam się do niego i go pocałowałam. Chwilę staliśmy a później ruszyliśmy w stronę domu Harry'ego.
- A ty co taka elegancka hmm ?? Wrcasz z randki czy co ??
- Nie. Wracam z wesela Sam.
- Co ?? To Sam wzięła ślub ?? Wow szybko.
- Tak wiem też trochę jestem zdziwiona. Ale jak się kochają to czemu nie. Nawet ci powiem że jej troszke zazdroszcze. Pięknie wyglądała w tej białej sukni.
- Chciałabyś już wyjść za mąż ??
- Hmm .. Jeśli mam osobę która mnie kocha i którą ją kocham to tak chcę.
- Wow jestem w szoku. Nie sądziłem że tak myślisz.
- Oj Harry dużo jeszcze o mnie nie wiesz. Mogę cię jeszcze zaskoczyć.
- Mam się bać ??
- Nie skąd. Nie musisz się bać.
U Harry'ego w domu byliśmy bo 20 min trochę nam to zajęło. Harry przyniósł wino i włączył muzykę. Napiłam się wina a on poprosił mnie do tańca. Czułam się w tym momencie jak księżniczka. Tak romantycznie było. Czułam się znowu szczęśliwa. Zaczęliśmy się z Harry'm całować. Poszliśmy na górę. Ubrałam się w jego koszulkę jak zawsze i położyłam się do łóżka. Po paru minutach przyszedł do mnie Harry i położył się obok mnie. Zaczęliśmy się znowu całować. Nagle przestał mnie całować i powiedział :
- Kocham cię Emily wiesz.
- Ja cb też kocham Harry.
-  Nigdy nie czułem się tak szczęśliwy.
- Naprawdę?? Nie wierze.
- Naprawdę sprawiasz że moje życie ma sens i dzięki tobie wiem co to miłość.
- Jejku Harry. Nie wiem co mam powiedzieć.
- Nic nie musisz tylko wystarczy że będziesz mnie kochać.
- Jasne że cie kocham i nigdy nie przestane. Jesteś dla mnie ważny.
Harry uśmiechnął się i pocałował mnie. Po czym przytuliliśmy się do siebie i po kilku minutach usneliśmy.

czwartek, 17 września 2015

Rozdział 8

Obudziły mnie promienie słoneczne. Harry spał a ja wzięłam rzeczy i poszłam do łazienki się ubrać , uczesać i umalować. Zajęło mi to jakieś 10 min aż się zdziwiłam bo zazwyczaj siedzię w łazięce jakieś 20 min. Zeszłam na dół aby zrobić śniadanie. Jak zwykle naleśniki. Gdy zjadłam chciałam sobie zrobić kawe lecz jednak jej nie było musiała się skończyć. Postanowiła pójść i kupić. Wzięłam pieniądze i poszłam. W sklepie była straszna kolejka. Przy kasie stałam jakieś 10 minut. Gdy wyszłam ze sklepu udałam się prosto do domu. Byłam już prawie na miejscu i trochę się zdziwiłam bo drzwi były uchylone. Gdy je otworzyłam myślałam że umrę tam. Zobaczyłam jak Harry całuje się z jaką laską. W tym momencie zawalił mi się świat. Czułam że zaraz wybuchne płaczem.
- Nie przeszkadzajcie sobie.
- Kurwa. Emily czekaj to nie tak.
Szybko wybiegłam i ani się nie zatrzymałam na chwilę.
- Zaczekaj Emily.
- Zostaw mnie.
- To nie tak jak myślisz.
- A jak no powiedz mi do chuja jak ??
- To ona mnie pocałowała.
- Ale ty nie zareagowałeś.
- Przepraszam cię ale to nic nie znaczyło. Liczysz się tylko ty.
- Skończ pieprzyć. Wczoraj mowiłeś że mnie kochasz a dziś całujesz się z inną laską. To się w końcu kurwa zdecyduj.
- Mówię ci liczysz się tylko ty. Emily kocham tylko cb.
- Gdybyś mnie kochał to byś się nie całował z inną. Ja ci zaufałam a ty co. Jesteś taki sam jak inni moi byli. Nie chce cię znać.
- Emily proszę cię wysłuchaj mnie.
- Zostaw mnie w spokoju. Nienawidzę cię.
-Emily.
Pobiegłam w stronę swojego domu cała upłakana. Byłam tak załamana że chciałam się zabić. Weszłam do domu i przyszła do mnie Sam.
- Jezu Emi co się stało ???
- Harry mnie zdradził.
- Co ale jak to ??
- Widziałam jak się całował z inną laską a ja tylko wyszłam po kawę i wróciłam a on bosz jaka ja byłam głupia i naiwna. 
- Jejku biedactwo moje. Chodź do mnie.
Przyjaciółka mnie przytuliła i zaczęła pocieszać. Gdy skoczyła poszłam do swojego pokoju i zaczęłam płakać w poduszkę. Harry zaczął do mnie wydzwniać i pisać że mnie przeprasza ale ja nie reagowałam. Nie chciałam go znać. Nie sądziłam że się okaże takim draniem. Ciągle łzy leciały mi z oczu. Nie mogłam się uspokoić. Cholernie mnie to za bolało. Czułam się jakby ktoś wbił mi nóż prosto w serce. W ogóle nie wychodziła z pokoju. Całe popołudnie leżałam i płakałam. Trochę się zdziwiłam że Harry do mnie nie przyszedł. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi. Ruszyłam swoje zwłoki z łóżka i zeszłam aby otworzyć je. Ujrzałam w nich Harry'ego.
- Emily proszę cie pogadajmy.
- Nie mamy oczym gadać.
- Wysłuchaj mnie chociaż.
- Już cie wysłuchałam i to mi wystarczy. A teraz możesz już sobie iść .
- Proszę cie. Chce ci powiedzieć że ona mnie nic nie obchodzi i wyrzuciłem ją z mojego domu. 
-Nie tłumacz się. To nie zmienia faktu. Teraz sobie przecież możesz przyprowadzać tyle dziewczyn ile chcesz. Mnie to już nie obchodzi.
- Przestań tak mówić liczysz się tylko ty. Kocham cie ile razy mam ci to mówić.
- Nie musisz mi tego mówić. Nawet nie chce tego słyszeć. Jesteś zwykłym draniem który wykorzystuje dziewczyny.
- Nie jestem taki przestań tak mówić. Kocham tylko cb ona się dla mnie nie liczy przyszła do mnie i się rzuciła bo była pijana. Ja jej nie kocham zrozum.
- Proszę cie daj mi spokój. Nic mnie już nie obchodzi i ty mnie też nie obchodzisz. Daj mi do cholery spokoj. Zraniłeś mnie cholernie i przepraszanie i mówienie kocham cie nic tu nie zmieni. A teraz proszę cie wyjdź i nie wracaj już nigdy więcej.
Trzasnęłam drzwiami i rozpłakałam się znowu. Poszłam na górę, położyłam się i zaczęłam płakać w poduszkę. Harry do mnie znowu wydzwaniał ale ja nie odbierałam. Miałam go dosyć. Nie mogłam na niego patrzeć. Byłam zmęczona całym dniem i płakaniem aż w końcu usunęłam.

wtorek, 1 września 2015

Rozdział 7

Obudziły mnie promienie słoneczne i zobaczyłam że Harry'ego nie ma obok mnie. Troszke  byłam zdziwiona. Nie chciało mi się kompletnie wstać. Wszedł do pokoju Harry ze śniadaniem. Jest taki kochany. Ciesze się że go mam. Zrobił pyszne kanapki, przyniósł sok pomarańczowy i kwiatki. Byłam znowu pod wrażeniem. Pocałował mnie w czubek głowy i powiedział :
- Dzień dobry moja księżniczko.
- Dzień dobry mój książę.
- Wyspana??
- Oczywiście. Jakie wspaniałe śniadanie. Wiesz że nie musiałeś.
- Wiem ale lubię cie uszczęśliwiać.
- Oj Harry. Nie musisz tego robić. Wystarczy że będziesz przy mnie i tyle.
- Ale ja lubię cie uszczęśliwiać. 
- Ooo jesteś cudowny.
Pocałowaliśmy się. Zjedliśmy śniadanie. Potem poszłam się do łazienki trochę ogarnąć. Ubrałam się w strój bo znając Harry'ego to weźmie mnie nad wodę. Zeszłam na dół a Harry czekał na mnie już.
- Idziemy nad jezioro ??
- Pewnie.
- Przygotowałem trochę jedzenia.
- Ooo super. To chodźmy.
Ruszyliśmy w stronę jeziora. Pierwszy raz Harry chwycił mnie za rękę. Zdziwiłam się trochę lecz nie protestowałam. Miło się nawet szło. Gdzieś po 15 min byliśmy na miejscu. Rozlozyliśmy koc. Ściągnęłam rzeczy i została w stroju. Poszłam zobaczyć jaka jest woda. Nawet nie była aż taka zimna. Wróciłam na koc. Na smarowałam się przyspieszaczem. Poprosiłam Harry'ego aby posmarował mi plecy. Później położyłam się i zaczęłam opalać a Harry poszedł do wody. Leżałam i już prawie odpływałam ale niestety skończyło się przyszedł loczek i mnie opryskał wodą i wziął mnie na plecy i wskoczył do wody. Myślałam że zaraz umrę. Woda wydawała mi się zimna ale to dlatego że byłam na słońcu i się wygrzałam. Po chwili  przyzwyczaiłam się do wody. Harry uniósł mnie tak że się zaczepiłam nogami o jego biodra. Uśmiechnął się do mnie i mnie pocałował a ja odwzajemniłam pocałunek. Czułam się przy nim bezpieczna. Jest wspaniały. Oderwał się na chwilę i powiedział :
- Kocham cię Emily.
- Ja ciebie też Harry.
- Przy tobie wreszcie czuje że żyje. Dajesz mi tyle szczęścia.
- Jejku Harry nigdy nie sądziłam ani nikt mi nie powiedział że mogę dawać komuś szczęście. Nawet nie wiesz jak mi miło.
- To teraz to słyszysz i będziesz często słyszeć.
- Jejku Harry jesteś cudowny.
Pocałowałam go i się po płakałam ze szczęścia. Harry popatrzył na mnie i przytulił mnie.
- Nie płacz kochanie. 
- To ze szczęścia bo jesteś pierwszy który mi tak powiedział. Jesteś najlepszym chłopakiem na świecie.
- On tam od razu najlepszy. Po prostu lubię cie uszczęśliwiać i lubię jak jesteś szczęśliwa.
- Nawet nie wiesz jak się cieszę że jesteś przy mnie.
Przytuliłam go jak najmocniej i pocałowałam. Wreszcie czułam się kochana , doceniana , szczęśliwa a przede wszystkim bezpieczna. Chyba to moja pierwsza prawdziwa miłość. Wcześniej czegoś takiego nie czułam ani nie przeżyłam. Poszliśmy na koc. Leżeliśmy na nim i się opalaliśmy. Byliśmy na plaży jakąś godzinę a później wróciliśmy do domu. Zamówiliśmy pizzę na obiad. Po obiedzie spakowaliśmy się i musieliśmy wracać do domu bo Harry miał coś do załatwienia. Po dwóch godzinach byliśmy na miejscu. Harry odwiózł mnie do domu. Weszłam do środka i zobaczyłam pełni urań w salonie. Poszłam na górę do mojej sypialni. Otworzyłam drzwi i ujrzałam Sam i jakiegoś chłopaka.
- O hej Emily. Już wróciłaś.
- Ymm tak wróciłam. Wezme kilka rzeczy i pojade do Harry'ego nie będzie mnie przez kilka dni. Dom jest dla twojej dyspozycji.
- Dzięki Emily. Tak w ogóle to jest Brad. 
- Aha ale widzę że jeszcze śpi to go nie budź. Ja lece także jakby co to jestem pod telefonem. 
Wzięłam rzeczy i zeszłam na dół i poszłam do auta. Wsiadłam i ruszyliśmy w stronę domu Harry'ego. Weszliśmy do środka i usiadłam na kanapie. Było dosyć późno. Czułam się zmęczona.
- Harry ide się wykąpać i chyba się położe bo czuje się zmęczona strasznie.
- Okey. Ja zrobie cis do picia. Chcesz coś do jedzenia??
- Nie ale chętnie się na pije herbaty.
- Okey zaraz ci zrobie a ty idź się wykąpać.
- Okey. To ide zaraz wrócę.
Poszłam do łazienki aby się wykąpać. Siedziałam tak jakieś 20 minut. Ubrałam się w pidżame, zmyłam makijaż i zeszłam na dół. Usiadłam w salonie i włączyła telewizor. Harry przyniósł herbaty i usiadł obok mnie. Położyłam się na jego kolanach i nawet nie wiem kiedy zasnełam. Harry zaniósł mnie do sypialni, położył się obok mnie i zasnął.