Rozdział 1

Obudził mnie dźwięk telefonu. Odebrałam go nie patrząc kto dzwoni.

- Hallo ? - powiedziałam zaspanym głosem 

- Cześć Emily to ja Sam - odpowiedziała mi moja przyjaciółka

- O hej , co słychać ??

- Wiesz dzwonie bo chce ci powiedzieć że niedługo będę u ciebie.

- Naprawę ?? Nawet nie wiesz jak się cieszę - powiedziałam uradowana.

- Będę za parę minut u cb także do zobaczenia kochana .

- Do zobaczenia .

Wstałam z łóżka i szybko pobiegłam do łazienki aby się uszykować na przyjazd mojej  przyjaciółki. Gdy już się ubrałam pościeliłam swoje łóżko i zeszłym na dół zrobić sobie śniadanie . Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć . Ujrzałam Sam i od razu rzuciłam się jej na szyję .

- Tak się za tobą stęskniłam Sam .

- Ja za tobą też Emily .

- Chodź rozgość się.

- Mam prośbę do cb.

- Tak jaką ?? - powiedziałam z lekkim niepokojem

- Czy mogłabym się u cb zatrzymać na kilka dni ?? Obiecuje że jak znajdę jakieś mieszkanie to się od cb wyprowadzę .

- Nie ma sprawy pewnie że możesz kochana . Możesz tak długo mieszkać ile będziesz chciała. 

- Dziękuje ci bardzo .

- Chodź pokaże ci gdzie będziesz spać . 

Zaprowadziłam Sam na górę i pokazałam jej pokój.

- Tu będziesz spać praktycznie obok mojego pokoju. Rozpakuj się a później zabieram cie do centrum handlowego na małe zakupy co ty na to .

- Świetnie troszke przyda mi się kilka nowych rzeczy.
Skończyłyśmy gadać i powoli szykowałyśmy się do wyjścia.
Gdy byłyśmy już w centrum handlowym chodziłyśmy po sklepach. Zaczęły nas trochę boleć nogi od chodzenia to poszłyśmy sobie do kawiarni. Zamówiłam sobie kawę. Sam poszła do ubikacji a ja została sama i przegladałam jakieś pierdoły w telefonie. Poczułam jak ktoś nagle mnie obserwuje. Na początku nie obchodziło mnie to ale później trochę się czułam nie pewnie. Zaczęłam się rozglądać i napotkałam wzork przystojnego chłopaka z kręconymi włosami. Uśmiechnął się do mnie a ja odwzajemniałam uśmiech. Szybko się odwróciłam i udawałam że dalej coś przeglądam w telefonie. Usłyszałam słowa :
- Przy zgaszonym telefonie raczej nic nie odczytasz - powiedział brunet.
- Ymm ... No racja
Chłopak usiad na miejscu Sam i uśmiechał się szyderczo.
- Jak ci na imię słońce ??
-Słońce ??
- Tak. No więc jak masz na imię.
- Emily a ty ??
- Jestem Harry.
Chłopak uśmiechał się szyderczo do mnie i nagle poczułam jak jeździ ręką po moim udzie. Poczułam się trochę nieswojo i powiedziałam:
- Co ty robisz !! Możesz przestać ??
Chłopak nic nie odpowiedział tylko cały czas się szyderczo uśmiecał.  Spojrzałam w dal i zobaczyłam że wraca Sam. Brunet obejrzał się za siebie i widział że czekam na nią odszedł i szepną do mnie :
- Do zobaczenia skarbie.
Trochę się przeraziłam jak to powiedział ale mam nadzieję że go więcej nie spotkam. W końcu przyszła Sam z WC i zaczęła głośno mówić :
- Emily czy ty wiesz kto to jest ?? - mówiła z przerażeniem
- No to jest Harry - odpowiedziałam
- Tak to jest Harry Styles człowiek najbardziej niebezpiecznego gangu. Handluje on narkotykami. Nic nie wiedziałaś ??
- Nie nic nie wiedziałam.
Przestraszyłam się jak mi Sam o tym powiedziała. Sadziłam że chłopak tego nie usłyszy. Lecz myliłam się. Zaczął się szyderczo śmiać co przeraziło mnie to więc wzięłam koleżanek za rękę i pociągnęłam ją ze sobą. Rzekłam:
- Sam wracamy do domu bo mam dość na dziś wrażeń .
- Okey Emily.
Ruszyłyśmy w stronę domu. Po 20 minutach byłyśmy na miejscu.
Byłyśmy wyczerpane po zakupach i nie chciało nam się robić obiadu więc stwierdziłam że zamówie pizzę. Ciągle miałam w głowie jego słowa " Do zobaczenia skarbie". Nie mogłam przestać myśleć o całej tej sytuacji która zdarzyła się dziś. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć. Tak to była nasza pizza. Zjadłyśmy ją ze smakiem. Po jedzeniu każda poszła do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku i myślałam o tej całej sytuacji i o słowach które mi powiedziała Sam. Chwilę później udałam się w cudowny sen.

PROLOG

Moje życie nie jest zbyt kolorowe. Nigdy nie przeżyłam prawdziwej miłości.

Trafiałam zazwyczaj na idiotów którzy łamali mi serce. Zawsze marzyłam o chłopaku, który będzie się o mnie troszczył , sprawiał że będę się czuć bezpiecznie w jego ramionach a przede wszystkim szczęśliwa. Lecz byłam uśmiechnięta , odważna i każde rozstanie z chłopakiem dawało mi więcej siły . Niestety nie trawo to długo. Po śmierci taty zamknęła się w sobie. Straciłam kontakt z rzeczywistością i moje życie obróciło się o 180 stopni. Ciągle chodziłam smutna, przygnębiona, nie miałam ochoty rozmawiać z kim kolwiek jedynie z moją przyjaciółką, która mnie wspierała każdego dnia. Z mama przestałam kompletnie rozmawiać raz po raz zamieniłam z nią kilka słów i później szłam do swojego pokoju by wypłakać się w poduszkę . Gdy skończyłam 18 lat wyjechałam z Polski do Londynu. Znalazłam tam pracę jako choreograf , ponieważ taniec jest częścią mojego życia. Kiedyś uczęszczałam do szkoły tanecznej i uczyłam się tam przez 10 lat lecz musiałam niestety zrezygnować. Gdy przeprowadziłam się do Londynu na początku nie mogłam się tam odnaleźć. Nie znałam tam nikogo. Byłam całkiem sama ale z czasem już się do tego przyzwyczaiłam. W końcu się odnalazłam i zaczęłam wszystko od nowa.