Rozdział 6

Obudziłam się rano z bólem głowy. Wstałam aby wziąć tabletkę. Harry jeszcze spał więc nie budziłam go bo była 7 godzina. Tak słodko wygląda jak śpi. Zeszłam na dół wzięłam tabletkę i na chwilę się położyłam na kanapie. Chwilę sobie leżałam. Po 15 min ból ustąpił. Poszłam z powrotem na górę aby wziąć rzeczy i się ubrać. Wyszłam do pokoju i zobaczyłam że Harry jeszcze śpi. Wzięłam rzeczy i poszłam się ubrać do łazienki. Wzięłam że sobą strój do biegania i się w niego ubrałam. Miała go wrazie czego w torbie bo wiedziałam że tak szybko nie wrócę do domu więc wzięłam że sobą kilka rzeczy to Harry'ego. Gdy się ubrałam poszłam zrobić śniadanie dla siebie i Harry'ego. Zostawiła dla niego śniadanie na blacie i napisałam karteczkę. Gdy zjadłam poszłam biegać. W końcu miałam chwilę dla siebie. Pobiegłam do parku. Cudownie być chociaż na chwilę sama. Usiadłam na ławce aby odpocząć. Zaczęłam trochę rozmyślać. Ciągnęło mnie coś do niego i chyba naprawdę jest to miłość. Miałam trochę mentlik w głowie bo chyba się w nim zakochałam lecz nie zapomniałam co chciał zrobić. Nie wiem co mam myśleć ani co robić. Tyle miłych słów usłyszałam ale skąd mam mieć pewność czy mnie nie kłamał ?? Sama nie wiem ale wiem jedno że muszę po prostu być czujna. Po godzinie byłam w domu i widziałam jak Harry je śniadanie. Usmiechłam się u powiedziałam :
- Dzień dobry i smacznego.
- No dzień dobry a gdzie pani była. 
- A byłam po biegać sobie.
- Sama beze mnie ?? No wiesz co??
- Chciałam być chwilę sama. 
- Coś się dzieje ??
- Nie ale miałam mentlik w głowie i musiałam przemyśleć to i owo.
- Mentlik ?? To znaczy?? Chodzi o mnie ??
- Mniej więcej tak.
- Yhym ... Myślałem że sprawa jest jasna.
- Ymm no nie koniecznie dla mnie nie jest. 
- Jak to przecież cie przeprosiłem znowu chcesz wracać do tego tematu.
- Nie ale..
- Ale co ?? - przerwał mi podnosząc trochę głos.
- Po prostu miałam mentlik i musiałam  przemyśleć. 
- Chodzi ci o ta sprawę z SMS prawda ?? Nadal jesteś na mnie zła??
- Nie jestem ale nie daje mi to spokoju.
- Aha nie daje ci to spokoju. Ile mam cie przepraszać.
- Nie musisz słyszałam to wiele razy ale nie potrafię o tym zapomnieć. 
- Zapomnij po prostu. Uwierz da się.
- No właśnie się nie da nie jest to takie proste a tym bardziej jak zależy ci na tej osobie.
- No chyba jednak nie zależy ci bo gdyby ci zależało to byś zapomniała.
- Słucham?? Ty nic nie rozumiesz !! Wiesz jak mnie to za bolało. Poczułam się jak jakaś rzecz. To raczej tobie nie zależy bo gdyby tobie zależało to byś mnie tak nie potraktował. Nie masz wgl uczuć ani serca.
- Aha dobrze wiedzieć. Wiesz jednak nie musisz się że mną więcej męczyć. Skoro twierdzisz że nie mam uczyć i serca to nie potrzebie była ta kolacja. W sumie co ja sobie myślałem że po prostu będziemy razem bo cie cholernie kocham ale się pomyliłem. Może będzie lepiej jak o sobie zapomnimy. Tak będzie najlepiej. Będziesz miała spokój.
- Harry nie o to mi chodziło no. Proszę cie.
- Daj spokój.
Harry wyszedł z kuchni i poszedł do sypialnia ja tylko usłyszałam jak trzasną drzwiami. I w tym momencie się rozpłakałam. Nie wiedziałam co mam zrobić. Chyba jednak przesadziłam z tymi uczuciami i sercem. Nie powinnam tego mówić. Fatalnie się z tym czułam. Jednak mnie kocha a ja powiedziałam że nie ma uczuć. Bosz jaka ja jestem głupia. Muszę go przeprosić. Poszłam na górę. Chwilę stałam przed drzwiami. Jakoś się bałam nie wiem czemu. Lecz zebrałam siły i za pukałam.
- Harry??
- Co chcesz??
- Mogę wejść??
- Jeśli musisz.
Weszłam i usiadłam na brzegu łóżka. Harry leżał na łóżku ale tyłem do mnie. No to dalej kontynuowałam rozmowę.
- Harry prosze cie możesz się obrócić do mnie??
- Po co ??
-Bo chce pogadać.
- Nie mamy o czym.
- Proszę cie Harry.
- Yhh.. No dobra. Słucham cię.
- Przepraszam cię Harry nie chciałam aby to tak wyszło.
- A jak miało to wyjść?? 
- Nie chce się z tobą kłócić bo naprawdę jesteś wspaniały. Nie powinnam tego mówić. Okazałeś mi tyle dobra i ciepła a ja po prostu potraktowałam cie jak szmate. Przepraszam cie nie chciałam cie zranić. Proszę cie wybacz mi.
Zaczęłam płakać. Naprawdę nie chciałam mu tego powiedzieć zraniłam go mimo że dał mi tyle ciepła. Płakałam mocno i łzy nie chciały przestać lecieć. Harry widział że przejęłam się tym więc  przytulił mnie mocno i powiedział :
- Już dobrze nie płacz. 
- Naprawdę nie chciałam Harry błagam cię wybacz mi.
- Już dobrze wybaczam. Ale nie mów tak więcej przykro mi się zrobiło że tak sądzisz.
- Powiedziałam to w złości ale nie myślę tak. Głupia jestem wiem.
- Nie nie jesteś. 
- Jestem bo potraktowałam cie okropnie i jest mi z tym bardzo źle. 
- W sumie chyba sobie trochę zasłużyłem.
- Nieprawda nie mów tak.
-  Dobrze nie będę tak mówił.
Usmiechłam się a Harry przybliżył się do mnie i pocałował. Siedzieliśmy chwilę w ciszy i patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle zaczął mnie wypytywać jakie mam marzenia.
- Emily powiedz mi jakie jest twoje marzenie.
- Chciałabym lecieć na Dominikanę. Tam jest po prostu pieknie. Widzę zdj i po prostu marzę żeby tam lecieć. Ale pewnie nigdy nie po lece.
- Nigdy nie mów nigdy. Myśl pozytywnie być może niedługo po lecisz.
- Co ?? Co ty mówisz?? Co ty kombinujesz ???
- Ja nic tylko mówię żebyś tak nie myślała.
- Aha Okey. A jakie jest twoje ??
- Żebyś była zawsze uśmiechnięta.
- Oj Harry a tak naprawdę??
- No mówię serio. Chce cię uszczęśliwić.
- Jejku Harry nie wiem co mam powiedzieć.
- Nic nie musisz tylko mnie kochaj.
- Dobrze Harry. Czyli co jesteśmy parą czy jak ??
- No zależy od ciebie czy ty chcesz.
- Tak chce i to bardzo.
- Wiesz nawet nie wiesz jak sie ciesze.
- Ja też. To co dziś robimy ??
- Pakuj się i wyjeżdżamy.
- Jejku a gdzie ??
- A niespodzianka.
- No powiedz bo będę cie męczyć.
- Okey. Jedziemy do mojego domku nad jeziorem.
- O matko serio?? Jejku super.
- Także pakuj się kochanie.
- Dobrze już ide się pakować.
Tak też zrobiłam. Poszłam się pakować. Nie wiedziałam co mam  wziąć ale i tak spakowałam całą walizkę która ledwo co się zapieła. Ruszyliśmy w  drogę. Byliśmy na miejscu po dwóch godzinach. Harry miał piękny dom. W środku jakimi na zewnątrz był naprawdę przepiękny. Harry pokazał pokój w którym się rozpakowałam. Harry poszedł po swoją torbę a ja trochę rozejrzałam po domu. Były tam zdjęcia mamy i jego siostry. Wyglądali na szczęśliwą rodzinę. Nagle poczułam jak Harry'ego ręce tulą mnie w tali. Staliśmy przytuleni po czym Harry powiedział:
- Ubierz się w strój idziemy nad jezioro.
- Okey już ide się ubrać.
Poszłam do sypiali i ubrałam się w strój. Gdy zeszłam na dół Harry już czekał na mnie. Nie mogłam się na patrzeć na jego umięśniony tors. Był tak doskonale zbudowany. Ruszyliśmy w stronę jeziora. Rozłożyłam koc i usiadłam na nim a Harry wszedł do wody. Gdy przyszedł otworzyłam koszyk z jedzeniem. Było w nim pełno owoców , picia i słodyczy. Wszystko zjedliśmy ze smakiem. Trochę wie zimno zrobiło więc udaliśmy się do domu.
Usiedliśmy przy kominku i piliśmy wino.  Harry na chwilę udał się do pokoju. Gdy przyszedł podarował mi pudełko. Otwarłam a tam był wisiorek w kształcie serduszka. Po prostu mnie zamurowano. Nie wiedziałam co mam powiedzieć ale w końcu się odezwałam.
- Jejku Harry jest piękny.
- To cieszę się że ci się podoba.
- A z jakiej to okazji.
- Mialaś 18 urodziny taki spóźniony prezent dla ciebie.
- Oj nie musiałeś. Ale naprawdę piękny naszyjnik. Dziękuje ci bardzo.
Po czym pocałowałam go. Harry założył mi od razu naszyjnik. Chyba naprawdę mnie kocha. Sprawił mi spóźniony prezent mimo że nie musiał. Jest bardzo romantyczny. Uwielbiam jak taki jest. Zaczeliśmy się znowu całowć. Wziął mnie na ręce i udaliśmy się do sypialni. Położył mnie delikatnie na łóżku . Całował mnie namiętnie w usta a później po szyi. Nagle wycofał się i powiedział:
- Kocham cie Emily.
- Ja cb też Harry.
Pocałowałam go. Położyliśmy się i tak sobie chwilę lezeliśmy a później udaliśmy się w cudowny sen.

Rozdział 5

Tydzień później 

Harry codziennie do mnie dzwonił a ja go odrzucałam. Nie chciałam go widzieć ani  rozmawiać. Nienawidziłam go mimo że go tak kochałam ale zranił mnie. Usłyszałam dzwonek do drzwi ale kazałam Sam otworzyć drzwi bo ja nie miałam siły zejść na  dół. Nagle Sam zaczęła mnie  wołać. Więc zeszłam na dół i oczywiście kogo zobaczyłam Harry'ego. Jak go zobaczyłam chciałam się cofnąć do góry lecz nie zrobiłam tego dlaczego ?? Nie mam pojęcia może temu że za bardzo go kocham. Sam poszła na górę i zaczęliśmy rozmawiać.
- Czego chcesz ??
- Porozmawiać.
- A mamy o czym ??
- Tak mamy. Zrozum Emi nie mam zamiaru cb zaliczyć jesteś dla mnie kimś wyjątkowym. Nigdy bym cię nie skrzywdził.
- Jak mam ci uwierzyć ?? No powiedz jak ?? Jak mam ci zaufać znowu?? No jak ?? 
- Proszę cie uwierz mi. Emily błagam cię musisz mi uwierzyć.
- Nic nie muszę. 
- Błagam cie Emi. Jesteś najwspanialszą osobą którą spotkałem. Przy tobie wreszcie czuje że żyje. Dajesz mi szczęście.
- Naprawdę ?? Jejku Harry nigdy nie usłyszałam tyle miłych słów.
- To wybaczysz mi ??
- Tak wybacze ale nie zapomnę.
- Jezu tak się cieszę. Nawet nie masz pojęcia jak się cieszę że cb odzyskałem.
- Aż tak ci zależy na mnie??
- Jasne że tak a co myślałaś??
- Ymm no nie sądziłam że aż tak ci zależy.
- No to już masz sto procent  pewności.
Usmiechłam się do niego i dałam mu buziaka w policzek.
- A to za co ??
- Za wszystko.
-  Aha. Co dziś robisz ??
- W sumie nie mam żadnych planów na wieczór.
-To bardzo dobrze się składa. Chce cię zaprosić na kolację.
- Ooo a to z jakiej okazji??
- Po prostu muszę ci to wynagrodzić.
- Mmm teraz wielki romantyk ??
- Być może. Będę o 18 .
- Okey będę czekać .
- To do zobaczenia.
- Do zobaczenia.
Harry wyszedł a ja poszłam sobie zrobić coś do jedzenia. Oczywiście zaraz Sam zeszła na dół i zaczęła mnie wypytywać.
- I co pogodziliście się ??
- Tak.
- W końcu i co robicie dziś ??
- Zabiera mnie na kolację bo stwierdził że musi mi to wynagrodzić.
- Uuu nagle się romantyczny zrobił ??
- On w sumie od początku był romantyczny przynajmniej mi się tak wydaje.
- A no chyba że tak.
- Ide sobie po szykować rzeczy na tą kolację.
- Okey a słuchaj mam pytanie do cb.
- No jakie ??
- Czy ty wracasz na noc do domu ??
- Zapewne nie a co ??
- Bo wiesz chciałam zaprosić jednego kolge tutaj chce po prostu odnowić znajomość. 
- Jasne że tak mówiłam ci czuj się jak u siebie.
-  Dzięki jesteś kochana.
- Oj tam. Dobra ide sobie po szykować rzeczy.
Poszłam na górę żeby wybrać rzeczy. Kompletnie nie wiedziałam się jak ubrać. Zaczęłam wszystko wywalać z szafy. Długo dosyć nad tym spędziłam lecz w końcu wybrałam. Tym razem nie wybrałam sukienki tylko stwierdziłam że ubiore jeansy, czarne szpilki i białą koszule. Poszłam do łazienki aby się  wykąpać, uczesać i pomalować bo już musiałam się szykować powoli. Gdy już się uszykowałam zeszłam na dół aby poczekać na Harry'ego i przy okazji się czegoś napić. Trochę się obawiałam tej kolacji bo w sumie to pierwsze spotkanie odkąd ponownie zaczęłam z nim rozmawiać. Usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć. Był to Harry. Chwilę popatrzył na mnie i rzekł:
- Pięknie wyglądasz. Jestem zdziwiony że nie masz na sobie sukienki.
- Dziękuje ty też a sukienki dziś nie mam , dlatego że stwierdziłam że inaczej ubiore bo ciągle sukienki ubieram a mam trochę dość ich.
- Powiem tak ładnemu w każdym ładnie.
- Już się nie podlizuj.
- No dobra. To co idziemy??
- Oczywiście.
Harry zaprowadził mnie do auta i ruszyliśmy w drogę. Nie zabrał mnie do siebie do domu lecz do restauracji. Znowu byłam zaskoczona. Uwielbiałam tą jego romantyczną stronę. Jest taki troskliwy. Weszliśmy do restauracji i dostaliśmy specjalny stolik. Zamówiłam sobie dewolaja z ziemniaczkami i brązowym sosikiem. To po prostu jest niebo w gębie. Uwielbiam takie danie.
Gdy zjedliśmy tą wyśmienitą kolację pojechaliśmy do Harry'ego.
Weszliśmy a Harry przyniósł wino i oglądaliśmy film. Czułam jak Harry objął mnie ramieniem. Po czym trochę się przybliżył się do mnie. Obróciłam głowę w jego stronę i zobaczyłam ten jego uśmiech oraz słodkie dołeczki. Harry przybliżył się bardziej do mnie i pocałował mnie namiętnie. Po czym poszliśmy na górę do jego sypialni. Zaczęliśmy się rozbierać. Ja byłam w samiej bieliźnie a on w bokserkach. Położył mnie delikatnie na łóżku i zaczął całować. Najpierw usta a potem po szyi. Wydobyłam z siebie cichy jęk rozkoszy. Zjeżdżał coraz niżej lecz zatrzymałam go.
- Harry stop !
- Co jest ??
- Przepraszam ale nie mogę tego zrobić.
- Okey. 
- Przepraszam ale nie jestem gotowa.
- Okey. Powiedziałem zaczekam aż będziesz gotowa.
- Dziękuje ci jesteś wspaniały.
-Nie masz za co dziękować rozumiem cie. Idziemy spać ??
- Idziemy.
Harry pocałował mnie w czoło , przytulił mocno i poszliśmy spać.