Obudziłam się rano z bólem głowy. Wstałam aby wziąć tabletkę. Harry jeszcze spał więc nie budziłam go bo była 7 godzina. Tak słodko wygląda jak śpi. Zeszłam na dół wzięłam tabletkę i na chwilę się położyłam na kanapie. Chwilę sobie leżałam. Po 15 min ból ustąpił. Poszłam z powrotem na górę aby wziąć rzeczy i się ubrać. Wyszłam do pokoju i zobaczyłam że Harry jeszcze śpi. Wzięłam rzeczy i poszłam się ubrać do łazienki. Wzięłam że sobą strój do biegania i się w niego ubrałam. Miała go wrazie czego w torbie bo wiedziałam że tak szybko nie wrócę do domu więc wzięłam że sobą kilka rzeczy to Harry'ego. Gdy się ubrałam poszłam zrobić śniadanie dla siebie i Harry'ego. Zostawiła dla niego śniadanie na blacie i napisałam karteczkę. Gdy zjadłam poszłam biegać. W końcu miałam chwilę dla siebie. Pobiegłam do parku. Cudownie być chociaż na chwilę sama. Usiadłam na ławce aby odpocząć. Zaczęłam trochę rozmyślać. Ciągnęło mnie coś do niego i chyba naprawdę jest to miłość. Miałam trochę mentlik w głowie bo chyba się w nim zakochałam lecz nie zapomniałam co chciał zrobić. Nie wiem co mam myśleć ani co robić. Tyle miłych słów usłyszałam ale skąd mam mieć pewność czy mnie nie kłamał ?? Sama nie wiem ale wiem jedno że muszę po prostu być czujna. Po godzinie byłam w domu i widziałam jak Harry je śniadanie. Usmiechłam się u powiedziałam :
- Dzień dobry i smacznego.
- No dzień dobry a gdzie pani była.
- A byłam po biegać sobie.
- Sama beze mnie ?? No wiesz co??
- Chciałam być chwilę sama.
- Coś się dzieje ??
- Nie ale miałam mentlik w głowie i musiałam przemyśleć to i owo.
- Mentlik ?? To znaczy?? Chodzi o mnie ??
- Mniej więcej tak.
- Yhym ... Myślałem że sprawa jest jasna.
- Ymm no nie koniecznie dla mnie nie jest.
- Jak to przecież cie przeprosiłem znowu chcesz wracać do tego tematu.
- Nie ale..
- Ale co ?? - przerwał mi podnosząc trochę głos.
- Po prostu miałam mentlik i musiałam przemyśleć.
- Chodzi ci o ta sprawę z SMS prawda ?? Nadal jesteś na mnie zła??
- Nie jestem ale nie daje mi to spokoju.
- Aha nie daje ci to spokoju. Ile mam cie przepraszać.
- Nie musisz słyszałam to wiele razy ale nie potrafię o tym zapomnieć.
- Zapomnij po prostu. Uwierz da się.
- No właśnie się nie da nie jest to takie proste a tym bardziej jak zależy ci na tej osobie.
- No chyba jednak nie zależy ci bo gdyby ci zależało to byś zapomniała.
- Słucham?? Ty nic nie rozumiesz !! Wiesz jak mnie to za bolało. Poczułam się jak jakaś rzecz. To raczej tobie nie zależy bo gdyby tobie zależało to byś mnie tak nie potraktował. Nie masz wgl uczuć ani serca.
- Aha dobrze wiedzieć. Wiesz jednak nie musisz się że mną więcej męczyć. Skoro twierdzisz że nie mam uczyć i serca to nie potrzebie była ta kolacja. W sumie co ja sobie myślałem że po prostu będziemy razem bo cie cholernie kocham ale się pomyliłem. Może będzie lepiej jak o sobie zapomnimy. Tak będzie najlepiej. Będziesz miała spokój.
- Harry nie o to mi chodziło no. Proszę cie.
- Daj spokój.
Harry wyszedł z kuchni i poszedł do sypialnia ja tylko usłyszałam jak trzasną drzwiami. I w tym momencie się rozpłakałam. Nie wiedziałam co mam zrobić. Chyba jednak przesadziłam z tymi uczuciami i sercem. Nie powinnam tego mówić. Fatalnie się z tym czułam. Jednak mnie kocha a ja powiedziałam że nie ma uczuć. Bosz jaka ja jestem głupia. Muszę go przeprosić. Poszłam na górę. Chwilę stałam przed drzwiami. Jakoś się bałam nie wiem czemu. Lecz zebrałam siły i za pukałam.
- Harry??
- Co chcesz??
- Mogę wejść??
- Jeśli musisz.
Weszłam i usiadłam na brzegu łóżka. Harry leżał na łóżku ale tyłem do mnie. No to dalej kontynuowałam rozmowę.
- Harry prosze cie możesz się obrócić do mnie??
- Po co ??
-Bo chce pogadać.
- Nie mamy o czym.
- Proszę cie Harry.
- Yhh.. No dobra. Słucham cię.
- Przepraszam cię Harry nie chciałam aby to tak wyszło.
- A jak miało to wyjść??
- Nie chce się z tobą kłócić bo naprawdę jesteś wspaniały. Nie powinnam tego mówić. Okazałeś mi tyle dobra i ciepła a ja po prostu potraktowałam cie jak szmate. Przepraszam cie nie chciałam cie zranić. Proszę cie wybacz mi.
Zaczęłam płakać. Naprawdę nie chciałam mu tego powiedzieć zraniłam go mimo że dał mi tyle ciepła. Płakałam mocno i łzy nie chciały przestać lecieć. Harry widział że przejęłam się tym więc przytulił mnie mocno i powiedział :
- Już dobrze nie płacz.
- Naprawdę nie chciałam Harry błagam cię wybacz mi.
- Już dobrze wybaczam. Ale nie mów tak więcej przykro mi się zrobiło że tak sądzisz.
- Powiedziałam to w złości ale nie myślę tak. Głupia jestem wiem.
- Nie nie jesteś.
- Jestem bo potraktowałam cie okropnie i jest mi z tym bardzo źle.
- W sumie chyba sobie trochę zasłużyłem.
- Nieprawda nie mów tak.
- Dobrze nie będę tak mówił.
Usmiechłam się a Harry przybliżył się do mnie i pocałował. Siedzieliśmy chwilę w ciszy i patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle zaczął mnie wypytywać jakie mam marzenia.
- Emily powiedz mi jakie jest twoje marzenie.
- Chciałabym lecieć na Dominikanę. Tam jest po prostu pieknie. Widzę zdj i po prostu marzę żeby tam lecieć. Ale pewnie nigdy nie po lece.
- Nigdy nie mów nigdy. Myśl pozytywnie być może niedługo po lecisz.
- Co ?? Co ty mówisz?? Co ty kombinujesz ???
- Ja nic tylko mówię żebyś tak nie myślała.
- Aha Okey. A jakie jest twoje ??
- Żebyś była zawsze uśmiechnięta.
- Oj Harry a tak naprawdę??
- No mówię serio. Chce cię uszczęśliwić.
- Jejku Harry nie wiem co mam powiedzieć.
- Nic nie musisz tylko mnie kochaj.
- Dobrze Harry. Czyli co jesteśmy parą czy jak ??
- No zależy od ciebie czy ty chcesz.
- Tak chce i to bardzo.
- Wiesz nawet nie wiesz jak sie ciesze.
- Ja też. To co dziś robimy ??
- Pakuj się i wyjeżdżamy.
- Jejku a gdzie ??
- A niespodzianka.
- No powiedz bo będę cie męczyć.
- Okey. Jedziemy do mojego domku nad jeziorem.
- O matko serio?? Jejku super.
- Także pakuj się kochanie.
- Dobrze już ide się pakować.
Tak też zrobiłam. Poszłam się pakować. Nie wiedziałam co mam wziąć ale i tak spakowałam całą walizkę która ledwo co się zapieła. Ruszyliśmy w drogę. Byliśmy na miejscu po dwóch godzinach. Harry miał piękny dom. W środku jakimi na zewnątrz był naprawdę przepiękny. Harry pokazał pokój w którym się rozpakowałam. Harry poszedł po swoją torbę a ja trochę rozejrzałam po domu. Były tam zdjęcia mamy i jego siostry. Wyglądali na szczęśliwą rodzinę. Nagle poczułam jak Harry'ego ręce tulą mnie w tali. Staliśmy przytuleni po czym Harry powiedział:
- Ubierz się w strój idziemy nad jezioro.
- Okey już ide się ubrać.
Poszłam do sypiali i ubrałam się w strój. Gdy zeszłam na dół Harry już czekał na mnie. Nie mogłam się na patrzeć na jego umięśniony tors. Był tak doskonale zbudowany. Ruszyliśmy w stronę jeziora. Rozłożyłam koc i usiadłam na nim a Harry wszedł do wody. Gdy przyszedł otworzyłam koszyk z jedzeniem. Było w nim pełno owoców , picia i słodyczy. Wszystko zjedliśmy ze smakiem. Trochę wie zimno zrobiło więc udaliśmy się do domu.
Usiedliśmy przy kominku i piliśmy wino. Harry na chwilę udał się do pokoju. Gdy przyszedł podarował mi pudełko. Otwarłam a tam był wisiorek w kształcie serduszka. Po prostu mnie zamurowano. Nie wiedziałam co mam powiedzieć ale w końcu się odezwałam.
- Jejku Harry jest piękny.
- To cieszę się że ci się podoba.
- A z jakiej to okazji.
- Mialaś 18 urodziny taki spóźniony prezent dla ciebie.
- Oj nie musiałeś. Ale naprawdę piękny naszyjnik. Dziękuje ci bardzo.
Po czym pocałowałam go. Harry założył mi od razu naszyjnik. Chyba naprawdę mnie kocha. Sprawił mi spóźniony prezent mimo że nie musiał. Jest bardzo romantyczny. Uwielbiam jak taki jest. Zaczeliśmy się znowu całowć. Wziął mnie na ręce i udaliśmy się do sypialni. Położył mnie delikatnie na łóżku . Całował mnie namiętnie w usta a później po szyi. Nagle wycofał się i powiedział:
- Kocham cie Emily.
- Ja cb też Harry.
Pocałowałam go. Położyliśmy się i tak sobie chwilę lezeliśmy a później udaliśmy się w cudowny sen.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz