niedziela, 4 października 2015

Rozdział 10

Obudziłam się rano a Hazzy nie było. Troszke się zdziwiłam. Przeciągnęłam się i chwilę po leżałam. Nagle wchodzi Harry z tacą. Jejku przyniósł śniadanie do łóżka jaki kochany i w dodatku zrobił moje ulubione naleśniki. Jaki on kochany. Czyżby chciał się pod lizać. Na to wygląda że chyba tak.
- Jejku Harry ty to wiesz co lubię.
- Oczywiście że wiem kochanie.
- A to śniadanie z jakiej to okazji ?? 
- Bez okazji po prostu muszę ci to wynagrodzić za to wszystko.
- Oj nie musisz. Wybaczyłam ci.
-  Nie kochanie muszę i już.
- Okey Okey już dobrze.
- No. A teraz zjemy śniadanko i się wyszykujemy.
- A gdzie jedziemy ??
- Zabieram cie na zakupy. 
- Co ?? Harry przestań.
- Nie przestane. Zresztą ja stawiam wszystko misiek.
- Nie mogę tak. 
- Przestań dyskutować ze mną tylko po prostu zjedz i idź się ubrać.
- No okey.
Zjadłam śniadanie i poszłam się ubrać. Gdy się uszykowałam zeszłam na dół. Harry czekał już na mnie. Wyszliśmy z domu i udaliśmy się prosto do centrum handlowego. Na miejscu byliśmy po 20 min. Pierwsze co to poszliśmy do sklepu z butami. Przymierzyłam kilka par. Kilka szpilek i kilka adidasów. Ale to nie były byle jakie buty. To były drogie buty które mnie nie było stać. Nie mogłam je tak po prostu wziąć. Nawet nie chciałam ale Harry nalegał i musiałam je wziąć bo mi nie dawał spokoju. Później zaprowadził mnie do sklepu z bielizną. Troszke się za wstydziłm bo dziwnie się czułam jak Harry wybierał mi staniki.
- Przymierz te dwa.
- Ale ślicznie. Już je przymierzam.
Pierwszy jaki stanik przymierzałam to był czarno czerwony w koronkę. Był bardzo śliczny od razu mi się spodobał.
- I jak leży?? Pokaż mi się.
- Okey. No to patrz i podziwiaj.
- No no no. Emi wyglądasz bardzo ale to bardzo seksownie. Ja to mam dobry gust.
- Harry no weź ej. Jesteś w sklepie zachowuj się.
- Oj wiesz że jak widzę cię w samym staniku to nie mogę się oprzeć.
- Wiem ale jesteśmy w sklepie i cię proszę zachowuj się kochanie dobrze ??
- Dobrze.
- Co tak się uśmiechasz??
- Bo powiedziałaś do mnie kochanie.
- Ymm dobra zasłoń bo chce drugi przymierzyć.
- Okey.
Harry zasłonił a ja przymierzyłam drugi. Był koloru beżowo czarnego. Ten mi się najbardziej podobał. Pokazałam się Harry'emu i jak zwykle był zachwycony.
- Wow ten jest śliczny. Naprawdę wyglądasz w nim bosko.
- Oj Harry. Nie wiem na jaki się zdecydować. Obydwa są piękne.
- Bierz te dwa i tyle.
- Nie no Harry nie mogę wziąć dwóch. Drogie są nie chce cię naciągać. Już i tak dużo wydałeś na moje buty Adidasa. Nie mogę.
- Przestań muszę ci to wynagrodzić a po za tym pieniędzy mam jak lodu i nie bój się że mi pieniędzy zabraknie o to nie musisz się martwić. A teraz nie marudź i bierz oba.
- No dobrze Harry.
Wzięłam te dwa staniki i poszliśmy do kasy. Oczywiście Harry zapłacił za nie. Trochę było mi głupio bo i tak już dużo wydał na mnie. Poszliśmy na kawę aby chwilę odpocząć. Zamówiłam sobie Latte Macchiato a Harry wziął sobie czekoladę.
- Harry może dość już wydawania na mnie pieniędzy.
- Jak chcesz ale ja bym jeszcze.
- Nie Harry nie mogę tak ciebie naciągać. Po za tym trochę mnie nogi bolą.
- Okey jak chcesz słońce.
- Jak wypijemy to pojdziemy do domu i zrobimy sobie romantyczny wieczór ?? Co ty na to ??
- Mmm brzmi bardzo kuszaco. Oczywiście jestem jak najbardziej na tak.
- Okey ja przygotuje wszystko do jedzenia.
- A nie lepiej zamówić coś ??
- Nie no ja zrobie jakąś sałatke i coś się jeszcze wykąbinuje.
- Okey jak wolisz.
Wypiliśmy szybko i udaliśmy się do domu. Zaczęłam przygotowywać jedzenie. Zrobiłam sałatke i spaghetti po bolońsku. Harry przyniósł wino i kieliszki. Poszłam się do sypialni ubrać. Weszłam a na łóżku leżała piękna czerwona sukienka a na niej karteczka z napisem " To dla ciebie. Włóż ją i zejdź na dół ". Założyłam sukienkę, ubrałam szpilki, po malowałam się i zeszłam na dół. Harry ubrał koszule i czarne jeansy.
- Wow wyglądasz  pięknie.
- Dziękuje i dziękuje też za sukienkę.
- Nie ma o czym mówić drobiazg.
- To co jemy ??
- Jemy.
Usiedliśmy do stołu. Harry zachwycał się jedzeniem które zrobiłam. Szczerze to byłam głodna po tym dniu spędzonym w galerii. Zjadłam tak szybko że musiałam wziąć dokładke. Oczywiście Harry się śmiał ze mnie że tyle zjadłam. Gdy zjedliśmy poszliśmy do salonu. Włączyłam TV a Harry rozpalił kominek i przyniósł wino. Usiedliśmy na kanapie. Harry patrzył mi się w oczy a ja w jego. Uśmiechał się ciągle ale nie wiem dlaczego.
- Harry co tak się uśmiechasz ??
- To uśmiech radości.
-Radości ale czemu ??
- Po prostu jestem szczęśliwy że ciebie mam. 
- Ooo Harry. Jesteś cudowny.
- Kocham cię Emily.
- Ja ciebie też Harry.
Pocałował mnie namiętnie a ja odwzajemniłam pocałunek. Później włączyliśmy film. Siedzieliśmy przytuleni. Po chwili usnęłam w ramionach Harry'ego.

niedziela, 20 września 2015

Rozdział 9

                                             Miesiąc później 

Był piękny słoneczny ranek. Minął miesiąc odkąd zerwałam z Harry'm. Oczywiście dzwonił i pisał ale ja nie odpowiadałam. Nadal go kochałam ale musiałam się pogodzić że już z nim nie będę. Lecz dzisiejszy dzień sprawi że przestane myśleć o nim bo dziś moja Sam ma dziś wesele. Tak Sam ma dziś wesele z Bradem. Trochę to dziwne wiem sama jestem w szoku ale cieszę się jej szczęściem. Sukienkę miałam już wybraną. Powoli zaczynałam się przebierać. Sukienkę miałam koloru czarno beżowego , szpilki czarne a włosy miałam wyprostowane. Gdy się ubrałam zeszłam na dół aby pomóc Sam się przygotować. Wyglądała ślicznie w tej białej sukni. Nadeszła pora ślubu. Wszyscy goście weszli do kościoła i czekaliśmy na parę młodą. Nagle weszli wszyscy goście patrzyli na nich z zachwytem. Sam tak pięknie wyglądała zazdrosciłam jej strasznie. Widziałam że była bardzo szczęśliwa. Nagle zapragnęłam być na jej miejscu ale niestety brakowało mi mojego chłopaka obok mnie. Ceremonia w kościele trwała jakieś 45 minut później udaliśmy się wszyscy do restauracji. Zaczęła niezła zabawa. Wszyscy goście zaczęli tańczyć. Później odbyły się różne konkursy. Na dworze zrobiło się już ciemno. Postanowiłam wyjść na dwór. Poszłam na krótki spacer. Było strasznie ciemno i cisza. Trochę się bałam ale też chciałam odpocząć od tej głośniej muzyki. Usłyszałam jakieś kroki za mną. Przyspieszyłam swoje kroki. Ale ten ktoś też przyspieszył. Nie oglądałam się za siebie tylko zaczęłam biec. Nagle poczuła jak ktoś ciagnie mnie za rękę i przypiera do murku.
- No cześć maleńka może się zabawimy.
- Nie proszę zostaw mnie w spokoju. Bardzo proszę.
- Mmm wolałabym się zabawić 
Uśmiechnął się szyderczo i zaczął wkładać rękę pod moją sukienkę. Zaczęłam wołać o pomoc i płakałam. Jednak nikt nie słyszał mnie. Zobaczyłam jak zbliżała się do nas jakaś postać. Zaczęłam krzyczeć. Lecz jednak ta drugą osoba nie chciała mi pomóc.
-Hej Cam zostaw ją. Też chce się zabawić byś został coś dla mnie.
- Dobra stary bierz ją ja sobie popatrze.
Blondyn odsunął się ode mnie a potrzedł do mnie brunet. Wydawał mi się jednak znajomy. Tak i był doskonale znajomy. To był Harry. Teraz tylko zastanawiałam się jak to jest możliwe i czy zrobi mi krzywdę czy nie. Nagle rzekł:
- Cam możesz iść chce mieć trochę prywatności.
- Ej no chce sobie popatrzeć.
- Idź stąd już !!
- Dobra dobra już ide ale musisz mi później zdać relacje.
- Nic nie muszę.
Koleś tamten odszedł a Harry się ode mnie odsunął. Byłam tak przestraszona że stałam i całą się trzęsłam. Płakałam nadal a Harry tylko patrzył. Dopiero po jakimś czasie się odezwał.
- Przepraszam Emily
-Co to miało być ja się pytam. Chciałeś mnie skrzywdzić.
- Nie nie chciałem zresztą nigdy bym cię nie skrzywdził. Zbyt wiele dla mnie znaczysz.
- Proszę cie skończ pieprzyć takie głupoty.
- Mowie poważnie. A tak w ogóle musimy pogadać.
- Nie mamy oczym.
- Jest o czym tylko ty nie dajesz szansy.
- Nie muszę zresztą zmarnowałeś swoją szansę jakiś miesiąc temu.
- Proszę cie wysłuchaj mnie.
- No dobrze to w takim razie słucham.
- Po pierwsze ja nic do niej nie czuje i nigdy nie czułem. Po drugie ona mnie pocałowała a nie ja ją.
- Już skończyłeś.
- Nie jeszcze nie. A po trzecie ona była na jebana i się rzuciła na mnie a ja ją odepchnąłem i wyrzuciłem za drzwi. Ale nie widziałaś już tego bo wybiegłaś. Nie kocham jej ona zawsze coś do mnie czuła ale ja nie. Nigdy jej nie kochałem. Zrozum to kocham tylko cb.
- Proszę cie Harry
- To ja cię proszę. Wybacz mi. Przecież wiesz że cie kocham. Nigdy bym cię nie skrzywdził.
- A skąd mam miec pewność czy mówisz prawdę. I jak mam ci zaufać po tym wszystkim ??
- Po prostu zaufaj mi.
- Nie wiem czy potrafię.
- Ja wiem że potrafisz tylko musisz chcieć.
- Harry mam mentlik w głowie. 
- Proszę cie Emi.
Wtedy Harry przybliżył się do mnie i pocałował mnie namiętnie. Znowu byłam cała happy. Musiałam mu wybaczyć ponieważ go zbyt kochałam. Lecz teraz postanowiłam być bardziej czujna i ostrożna.
- Już dobrze. Ale będziesz się muszisz mocno postarać abym zapomniała o tym.
- Oj już ja się postaram.
Uśmiechłam się do niego i go pocałowałam. Chwilę staliśmy a później ruszyliśmy w stronę domu Harry'ego.
- A ty co taka elegancka hmm ?? Wrcasz z randki czy co ??
- Nie. Wracam z wesela Sam.
- Co ?? To Sam wzięła ślub ?? Wow szybko.
- Tak wiem też trochę jestem zdziwiona. Ale jak się kochają to czemu nie. Nawet ci powiem że jej troszke zazdroszcze. Pięknie wyglądała w tej białej sukni.
- Chciałabyś już wyjść za mąż ??
- Hmm .. Jeśli mam osobę która mnie kocha i którą ją kocham to tak chcę.
- Wow jestem w szoku. Nie sądziłem że tak myślisz.
- Oj Harry dużo jeszcze o mnie nie wiesz. Mogę cię jeszcze zaskoczyć.
- Mam się bać ??
- Nie skąd. Nie musisz się bać.
U Harry'ego w domu byliśmy bo 20 min trochę nam to zajęło. Harry przyniósł wino i włączył muzykę. Napiłam się wina a on poprosił mnie do tańca. Czułam się w tym momencie jak księżniczka. Tak romantycznie było. Czułam się znowu szczęśliwa. Zaczęliśmy się z Harry'm całować. Poszliśmy na górę. Ubrałam się w jego koszulkę jak zawsze i położyłam się do łóżka. Po paru minutach przyszedł do mnie Harry i położył się obok mnie. Zaczęliśmy się znowu całować. Nagle przestał mnie całować i powiedział :
- Kocham cię Emily wiesz.
- Ja cb też kocham Harry.
-  Nigdy nie czułem się tak szczęśliwy.
- Naprawdę?? Nie wierze.
- Naprawdę sprawiasz że moje życie ma sens i dzięki tobie wiem co to miłość.
- Jejku Harry. Nie wiem co mam powiedzieć.
- Nic nie musisz tylko wystarczy że będziesz mnie kochać.
- Jasne że cie kocham i nigdy nie przestane. Jesteś dla mnie ważny.
Harry uśmiechnął się i pocałował mnie. Po czym przytuliliśmy się do siebie i po kilku minutach usneliśmy.

czwartek, 17 września 2015

Rozdział 8

Obudziły mnie promienie słoneczne. Harry spał a ja wzięłam rzeczy i poszłam do łazienki się ubrać , uczesać i umalować. Zajęło mi to jakieś 10 min aż się zdziwiłam bo zazwyczaj siedzię w łazięce jakieś 20 min. Zeszłam na dół aby zrobić śniadanie. Jak zwykle naleśniki. Gdy zjadłam chciałam sobie zrobić kawe lecz jednak jej nie było musiała się skończyć. Postanowiła pójść i kupić. Wzięłam pieniądze i poszłam. W sklepie była straszna kolejka. Przy kasie stałam jakieś 10 minut. Gdy wyszłam ze sklepu udałam się prosto do domu. Byłam już prawie na miejscu i trochę się zdziwiłam bo drzwi były uchylone. Gdy je otworzyłam myślałam że umrę tam. Zobaczyłam jak Harry całuje się z jaką laską. W tym momencie zawalił mi się świat. Czułam że zaraz wybuchne płaczem.
- Nie przeszkadzajcie sobie.
- Kurwa. Emily czekaj to nie tak.
Szybko wybiegłam i ani się nie zatrzymałam na chwilę.
- Zaczekaj Emily.
- Zostaw mnie.
- To nie tak jak myślisz.
- A jak no powiedz mi do chuja jak ??
- To ona mnie pocałowała.
- Ale ty nie zareagowałeś.
- Przepraszam cię ale to nic nie znaczyło. Liczysz się tylko ty.
- Skończ pieprzyć. Wczoraj mowiłeś że mnie kochasz a dziś całujesz się z inną laską. To się w końcu kurwa zdecyduj.
- Mówię ci liczysz się tylko ty. Emily kocham tylko cb.
- Gdybyś mnie kochał to byś się nie całował z inną. Ja ci zaufałam a ty co. Jesteś taki sam jak inni moi byli. Nie chce cię znać.
- Emily proszę cię wysłuchaj mnie.
- Zostaw mnie w spokoju. Nienawidzę cię.
-Emily.
Pobiegłam w stronę swojego domu cała upłakana. Byłam tak załamana że chciałam się zabić. Weszłam do domu i przyszła do mnie Sam.
- Jezu Emi co się stało ???
- Harry mnie zdradził.
- Co ale jak to ??
- Widziałam jak się całował z inną laską a ja tylko wyszłam po kawę i wróciłam a on bosz jaka ja byłam głupia i naiwna. 
- Jejku biedactwo moje. Chodź do mnie.
Przyjaciółka mnie przytuliła i zaczęła pocieszać. Gdy skoczyła poszłam do swojego pokoju i zaczęłam płakać w poduszkę. Harry zaczął do mnie wydzwniać i pisać że mnie przeprasza ale ja nie reagowałam. Nie chciałam go znać. Nie sądziłam że się okaże takim draniem. Ciągle łzy leciały mi z oczu. Nie mogłam się uspokoić. Cholernie mnie to za bolało. Czułam się jakby ktoś wbił mi nóż prosto w serce. W ogóle nie wychodziła z pokoju. Całe popołudnie leżałam i płakałam. Trochę się zdziwiłam że Harry do mnie nie przyszedł. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi. Ruszyłam swoje zwłoki z łóżka i zeszłam aby otworzyć je. Ujrzałam w nich Harry'ego.
- Emily proszę cie pogadajmy.
- Nie mamy oczym gadać.
- Wysłuchaj mnie chociaż.
- Już cie wysłuchałam i to mi wystarczy. A teraz możesz już sobie iść .
- Proszę cie. Chce ci powiedzieć że ona mnie nic nie obchodzi i wyrzuciłem ją z mojego domu. 
-Nie tłumacz się. To nie zmienia faktu. Teraz sobie przecież możesz przyprowadzać tyle dziewczyn ile chcesz. Mnie to już nie obchodzi.
- Przestań tak mówić liczysz się tylko ty. Kocham cie ile razy mam ci to mówić.
- Nie musisz mi tego mówić. Nawet nie chce tego słyszeć. Jesteś zwykłym draniem który wykorzystuje dziewczyny.
- Nie jestem taki przestań tak mówić. Kocham tylko cb ona się dla mnie nie liczy przyszła do mnie i się rzuciła bo była pijana. Ja jej nie kocham zrozum.
- Proszę cie daj mi spokój. Nic mnie już nie obchodzi i ty mnie też nie obchodzisz. Daj mi do cholery spokoj. Zraniłeś mnie cholernie i przepraszanie i mówienie kocham cie nic tu nie zmieni. A teraz proszę cie wyjdź i nie wracaj już nigdy więcej.
Trzasnęłam drzwiami i rozpłakałam się znowu. Poszłam na górę, położyłam się i zaczęłam płakać w poduszkę. Harry do mnie znowu wydzwaniał ale ja nie odbierałam. Miałam go dosyć. Nie mogłam na niego patrzeć. Byłam zmęczona całym dniem i płakaniem aż w końcu usunęłam.

wtorek, 1 września 2015

Rozdział 7

Obudziły mnie promienie słoneczne i zobaczyłam że Harry'ego nie ma obok mnie. Troszke  byłam zdziwiona. Nie chciało mi się kompletnie wstać. Wszedł do pokoju Harry ze śniadaniem. Jest taki kochany. Ciesze się że go mam. Zrobił pyszne kanapki, przyniósł sok pomarańczowy i kwiatki. Byłam znowu pod wrażeniem. Pocałował mnie w czubek głowy i powiedział :
- Dzień dobry moja księżniczko.
- Dzień dobry mój książę.
- Wyspana??
- Oczywiście. Jakie wspaniałe śniadanie. Wiesz że nie musiałeś.
- Wiem ale lubię cie uszczęśliwiać.
- Oj Harry. Nie musisz tego robić. Wystarczy że będziesz przy mnie i tyle.
- Ale ja lubię cie uszczęśliwiać. 
- Ooo jesteś cudowny.
Pocałowaliśmy się. Zjedliśmy śniadanie. Potem poszłam się do łazienki trochę ogarnąć. Ubrałam się w strój bo znając Harry'ego to weźmie mnie nad wodę. Zeszłam na dół a Harry czekał na mnie już.
- Idziemy nad jezioro ??
- Pewnie.
- Przygotowałem trochę jedzenia.
- Ooo super. To chodźmy.
Ruszyliśmy w stronę jeziora. Pierwszy raz Harry chwycił mnie za rękę. Zdziwiłam się trochę lecz nie protestowałam. Miło się nawet szło. Gdzieś po 15 min byliśmy na miejscu. Rozlozyliśmy koc. Ściągnęłam rzeczy i została w stroju. Poszłam zobaczyć jaka jest woda. Nawet nie była aż taka zimna. Wróciłam na koc. Na smarowałam się przyspieszaczem. Poprosiłam Harry'ego aby posmarował mi plecy. Później położyłam się i zaczęłam opalać a Harry poszedł do wody. Leżałam i już prawie odpływałam ale niestety skończyło się przyszedł loczek i mnie opryskał wodą i wziął mnie na plecy i wskoczył do wody. Myślałam że zaraz umrę. Woda wydawała mi się zimna ale to dlatego że byłam na słońcu i się wygrzałam. Po chwili  przyzwyczaiłam się do wody. Harry uniósł mnie tak że się zaczepiłam nogami o jego biodra. Uśmiechnął się do mnie i mnie pocałował a ja odwzajemniłam pocałunek. Czułam się przy nim bezpieczna. Jest wspaniały. Oderwał się na chwilę i powiedział :
- Kocham cię Emily.
- Ja ciebie też Harry.
- Przy tobie wreszcie czuje że żyje. Dajesz mi tyle szczęścia.
- Jejku Harry nigdy nie sądziłam ani nikt mi nie powiedział że mogę dawać komuś szczęście. Nawet nie wiesz jak mi miło.
- To teraz to słyszysz i będziesz często słyszeć.
- Jejku Harry jesteś cudowny.
Pocałowałam go i się po płakałam ze szczęścia. Harry popatrzył na mnie i przytulił mnie.
- Nie płacz kochanie. 
- To ze szczęścia bo jesteś pierwszy który mi tak powiedział. Jesteś najlepszym chłopakiem na świecie.
- On tam od razu najlepszy. Po prostu lubię cie uszczęśliwiać i lubię jak jesteś szczęśliwa.
- Nawet nie wiesz jak się cieszę że jesteś przy mnie.
Przytuliłam go jak najmocniej i pocałowałam. Wreszcie czułam się kochana , doceniana , szczęśliwa a przede wszystkim bezpieczna. Chyba to moja pierwsza prawdziwa miłość. Wcześniej czegoś takiego nie czułam ani nie przeżyłam. Poszliśmy na koc. Leżeliśmy na nim i się opalaliśmy. Byliśmy na plaży jakąś godzinę a później wróciliśmy do domu. Zamówiliśmy pizzę na obiad. Po obiedzie spakowaliśmy się i musieliśmy wracać do domu bo Harry miał coś do załatwienia. Po dwóch godzinach byliśmy na miejscu. Harry odwiózł mnie do domu. Weszłam do środka i zobaczyłam pełni urań w salonie. Poszłam na górę do mojej sypialni. Otworzyłam drzwi i ujrzałam Sam i jakiegoś chłopaka.
- O hej Emily. Już wróciłaś.
- Ymm tak wróciłam. Wezme kilka rzeczy i pojade do Harry'ego nie będzie mnie przez kilka dni. Dom jest dla twojej dyspozycji.
- Dzięki Emily. Tak w ogóle to jest Brad. 
- Aha ale widzę że jeszcze śpi to go nie budź. Ja lece także jakby co to jestem pod telefonem. 
Wzięłam rzeczy i zeszłam na dół i poszłam do auta. Wsiadłam i ruszyliśmy w stronę domu Harry'ego. Weszliśmy do środka i usiadłam na kanapie. Było dosyć późno. Czułam się zmęczona.
- Harry ide się wykąpać i chyba się położe bo czuje się zmęczona strasznie.
- Okey. Ja zrobie cis do picia. Chcesz coś do jedzenia??
- Nie ale chętnie się na pije herbaty.
- Okey zaraz ci zrobie a ty idź się wykąpać.
- Okey. To ide zaraz wrócę.
Poszłam do łazienki aby się wykąpać. Siedziałam tak jakieś 20 minut. Ubrałam się w pidżame, zmyłam makijaż i zeszłam na dół. Usiadłam w salonie i włączyła telewizor. Harry przyniósł herbaty i usiadł obok mnie. Położyłam się na jego kolanach i nawet nie wiem kiedy zasnełam. Harry zaniósł mnie do sypialni, położył się obok mnie i zasnął.


sobota, 8 sierpnia 2015

Rozdział 6

Obudziłam się rano z bólem głowy. Wstałam aby wziąć tabletkę. Harry jeszcze spał więc nie budziłam go bo była 7 godzina. Tak słodko wygląda jak śpi. Zeszłam na dół wzięłam tabletkę i na chwilę się położyłam na kanapie. Chwilę sobie leżałam. Po 15 min ból ustąpił. Poszłam z powrotem na górę aby wziąć rzeczy i się ubrać. Wyszłam do pokoju i zobaczyłam że Harry jeszcze śpi. Wzięłam rzeczy i poszłam się ubrać do łazienki. Wzięłam że sobą strój do biegania i się w niego ubrałam. Miała go wrazie czego w torbie bo wiedziałam że tak szybko nie wrócę do domu więc wzięłam że sobą kilka rzeczy to Harry'ego. Gdy się ubrałam poszłam zrobić śniadanie dla siebie i Harry'ego. Zostawiła dla niego śniadanie na blacie i napisałam karteczkę. Gdy zjadłam poszłam biegać. W końcu miałam chwilę dla siebie. Pobiegłam do parku. Cudownie być chociaż na chwilę sama. Usiadłam na ławce aby odpocząć. Zaczęłam trochę rozmyślać. Ciągnęło mnie coś do niego i chyba naprawdę jest to miłość. Miałam trochę mentlik w głowie bo chyba się w nim zakochałam lecz nie zapomniałam co chciał zrobić. Nie wiem co mam myśleć ani co robić. Tyle miłych słów usłyszałam ale skąd mam mieć pewność czy mnie nie kłamał ?? Sama nie wiem ale wiem jedno że muszę po prostu być czujna. Po godzinie byłam w domu i widziałam jak Harry je śniadanie. Usmiechłam się u powiedziałam :
- Dzień dobry i smacznego.
- No dzień dobry a gdzie pani była. 
- A byłam po biegać sobie.
- Sama beze mnie ?? No wiesz co??
- Chciałam być chwilę sama. 
- Coś się dzieje ??
- Nie ale miałam mentlik w głowie i musiałam przemyśleć to i owo.
- Mentlik ?? To znaczy?? Chodzi o mnie ??
- Mniej więcej tak.
- Yhym ... Myślałem że sprawa jest jasna.
- Ymm no nie koniecznie dla mnie nie jest. 
- Jak to przecież cie przeprosiłem znowu chcesz wracać do tego tematu.
- Nie ale..
- Ale co ?? - przerwał mi podnosząc trochę głos.
- Po prostu miałam mentlik i musiałam  przemyśleć. 
- Chodzi ci o ta sprawę z SMS prawda ?? Nadal jesteś na mnie zła??
- Nie jestem ale nie daje mi to spokoju.
- Aha nie daje ci to spokoju. Ile mam cie przepraszać.
- Nie musisz słyszałam to wiele razy ale nie potrafię o tym zapomnieć. 
- Zapomnij po prostu. Uwierz da się.
- No właśnie się nie da nie jest to takie proste a tym bardziej jak zależy ci na tej osobie.
- No chyba jednak nie zależy ci bo gdyby ci zależało to byś zapomniała.
- Słucham?? Ty nic nie rozumiesz !! Wiesz jak mnie to za bolało. Poczułam się jak jakaś rzecz. To raczej tobie nie zależy bo gdyby tobie zależało to byś mnie tak nie potraktował. Nie masz wgl uczuć ani serca.
- Aha dobrze wiedzieć. Wiesz jednak nie musisz się że mną więcej męczyć. Skoro twierdzisz że nie mam uczyć i serca to nie potrzebie była ta kolacja. W sumie co ja sobie myślałem że po prostu będziemy razem bo cie cholernie kocham ale się pomyliłem. Może będzie lepiej jak o sobie zapomnimy. Tak będzie najlepiej. Będziesz miała spokój.
- Harry nie o to mi chodziło no. Proszę cie.
- Daj spokój.
Harry wyszedł z kuchni i poszedł do sypialnia ja tylko usłyszałam jak trzasną drzwiami. I w tym momencie się rozpłakałam. Nie wiedziałam co mam zrobić. Chyba jednak przesadziłam z tymi uczuciami i sercem. Nie powinnam tego mówić. Fatalnie się z tym czułam. Jednak mnie kocha a ja powiedziałam że nie ma uczuć. Bosz jaka ja jestem głupia. Muszę go przeprosić. Poszłam na górę. Chwilę stałam przed drzwiami. Jakoś się bałam nie wiem czemu. Lecz zebrałam siły i za pukałam.
- Harry??
- Co chcesz??
- Mogę wejść??
- Jeśli musisz.
Weszłam i usiadłam na brzegu łóżka. Harry leżał na łóżku ale tyłem do mnie. No to dalej kontynuowałam rozmowę.
- Harry prosze cie możesz się obrócić do mnie??
- Po co ??
-Bo chce pogadać.
- Nie mamy o czym.
- Proszę cie Harry.
- Yhh.. No dobra. Słucham cię.
- Przepraszam cię Harry nie chciałam aby to tak wyszło.
- A jak miało to wyjść?? 
- Nie chce się z tobą kłócić bo naprawdę jesteś wspaniały. Nie powinnam tego mówić. Okazałeś mi tyle dobra i ciepła a ja po prostu potraktowałam cie jak szmate. Przepraszam cie nie chciałam cie zranić. Proszę cie wybacz mi.
Zaczęłam płakać. Naprawdę nie chciałam mu tego powiedzieć zraniłam go mimo że dał mi tyle ciepła. Płakałam mocno i łzy nie chciały przestać lecieć. Harry widział że przejęłam się tym więc  przytulił mnie mocno i powiedział :
- Już dobrze nie płacz. 
- Naprawdę nie chciałam Harry błagam cię wybacz mi.
- Już dobrze wybaczam. Ale nie mów tak więcej przykro mi się zrobiło że tak sądzisz.
- Powiedziałam to w złości ale nie myślę tak. Głupia jestem wiem.
- Nie nie jesteś. 
- Jestem bo potraktowałam cie okropnie i jest mi z tym bardzo źle. 
- W sumie chyba sobie trochę zasłużyłem.
- Nieprawda nie mów tak.
-  Dobrze nie będę tak mówił.
Usmiechłam się a Harry przybliżył się do mnie i pocałował. Siedzieliśmy chwilę w ciszy i patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle zaczął mnie wypytywać jakie mam marzenia.
- Emily powiedz mi jakie jest twoje marzenie.
- Chciałabym lecieć na Dominikanę. Tam jest po prostu pieknie. Widzę zdj i po prostu marzę żeby tam lecieć. Ale pewnie nigdy nie po lece.
- Nigdy nie mów nigdy. Myśl pozytywnie być może niedługo po lecisz.
- Co ?? Co ty mówisz?? Co ty kombinujesz ???
- Ja nic tylko mówię żebyś tak nie myślała.
- Aha Okey. A jakie jest twoje ??
- Żebyś była zawsze uśmiechnięta.
- Oj Harry a tak naprawdę??
- No mówię serio. Chce cię uszczęśliwić.
- Jejku Harry nie wiem co mam powiedzieć.
- Nic nie musisz tylko mnie kochaj.
- Dobrze Harry. Czyli co jesteśmy parą czy jak ??
- No zależy od ciebie czy ty chcesz.
- Tak chce i to bardzo.
- Wiesz nawet nie wiesz jak sie ciesze.
- Ja też. To co dziś robimy ??
- Pakuj się i wyjeżdżamy.
- Jejku a gdzie ??
- A niespodzianka.
- No powiedz bo będę cie męczyć.
- Okey. Jedziemy do mojego domku nad jeziorem.
- O matko serio?? Jejku super.
- Także pakuj się kochanie.
- Dobrze już ide się pakować.
Tak też zrobiłam. Poszłam się pakować. Nie wiedziałam co mam  wziąć ale i tak spakowałam całą walizkę która ledwo co się zapieła. Ruszyliśmy w  drogę. Byliśmy na miejscu po dwóch godzinach. Harry miał piękny dom. W środku jakimi na zewnątrz był naprawdę przepiękny. Harry pokazał pokój w którym się rozpakowałam. Harry poszedł po swoją torbę a ja trochę rozejrzałam po domu. Były tam zdjęcia mamy i jego siostry. Wyglądali na szczęśliwą rodzinę. Nagle poczułam jak Harry'ego ręce tulą mnie w tali. Staliśmy przytuleni po czym Harry powiedział:
- Ubierz się w strój idziemy nad jezioro.
- Okey już ide się ubrać.
Poszłam do sypiali i ubrałam się w strój. Gdy zeszłam na dół Harry już czekał na mnie. Nie mogłam się na patrzeć na jego umięśniony tors. Był tak doskonale zbudowany. Ruszyliśmy w stronę jeziora. Rozłożyłam koc i usiadłam na nim a Harry wszedł do wody. Gdy przyszedł otworzyłam koszyk z jedzeniem. Było w nim pełno owoców , picia i słodyczy. Wszystko zjedliśmy ze smakiem. Trochę wie zimno zrobiło więc udaliśmy się do domu.
Usiedliśmy przy kominku i piliśmy wino.  Harry na chwilę udał się do pokoju. Gdy przyszedł podarował mi pudełko. Otwarłam a tam był wisiorek w kształcie serduszka. Po prostu mnie zamurowano. Nie wiedziałam co mam powiedzieć ale w końcu się odezwałam.
- Jejku Harry jest piękny.
- To cieszę się że ci się podoba.
- A z jakiej to okazji.
- Mialaś 18 urodziny taki spóźniony prezent dla ciebie.
- Oj nie musiałeś. Ale naprawdę piękny naszyjnik. Dziękuje ci bardzo.
Po czym pocałowałam go. Harry założył mi od razu naszyjnik. Chyba naprawdę mnie kocha. Sprawił mi spóźniony prezent mimo że nie musiał. Jest bardzo romantyczny. Uwielbiam jak taki jest. Zaczeliśmy się znowu całowć. Wziął mnie na ręce i udaliśmy się do sypialni. Położył mnie delikatnie na łóżku . Całował mnie namiętnie w usta a później po szyi. Nagle wycofał się i powiedział:
- Kocham cie Emily.
- Ja cb też Harry.
Pocałowałam go. Położyliśmy się i tak sobie chwilę lezeliśmy a później udaliśmy się w cudowny sen.


poniedziałek, 3 sierpnia 2015

Rozdział 5

Tydzień później 

Harry codziennie do mnie dzwonił a ja go odrzucałam. Nie chciałam go widzieć ani  rozmawiać. Nienawidziłam go mimo że go tak kochałam ale zranił mnie. Usłyszałam dzwonek do drzwi ale kazałam Sam otworzyć drzwi bo ja nie miałam siły zejść na  dół. Nagle Sam zaczęła mnie  wołać. Więc zeszłam na dół i oczywiście kogo zobaczyłam Harry'ego. Jak go zobaczyłam chciałam się cofnąć do góry lecz nie zrobiłam tego dlaczego ?? Nie mam pojęcia może temu że za bardzo go kocham. Sam poszła na górę i zaczęliśmy rozmawiać.
- Czego chcesz ??
- Porozmawiać.
- A mamy o czym ??
- Tak mamy. Zrozum Emi nie mam zamiaru cb zaliczyć jesteś dla mnie kimś wyjątkowym. Nigdy bym cię nie skrzywdził.
- Jak mam ci uwierzyć ?? No powiedz jak ?? Jak mam ci zaufać znowu?? No jak ?? 
- Proszę cie uwierz mi. Emily błagam cię musisz mi uwierzyć.
- Nic nie muszę. 
- Błagam cie Emi. Jesteś najwspanialszą osobą którą spotkałem. Przy tobie wreszcie czuje że żyje. Dajesz mi szczęście.
- Naprawdę ?? Jejku Harry nigdy nie usłyszałam tyle miłych słów.
- To wybaczysz mi ??
- Tak wybacze ale nie zapomnę.
- Jezu tak się cieszę. Nawet nie masz pojęcia jak się cieszę że cb odzyskałem.
- Aż tak ci zależy na mnie??
- Jasne że tak a co myślałaś??
- Ymm no nie sądziłam że aż tak ci zależy.
- No to już masz sto procent  pewności.
Usmiechłam się do niego i dałam mu buziaka w policzek.
- A to za co ??
- Za wszystko.
-  Aha. Co dziś robisz ??
- W sumie nie mam żadnych planów na wieczór.
-To bardzo dobrze się składa. Chce cię zaprosić na kolację.
- Ooo a to z jakiej okazji??
- Po prostu muszę ci to wynagrodzić.
- Mmm teraz wielki romantyk ??
- Być może. Będę o 18 .
- Okey będę czekać .
- To do zobaczenia.
- Do zobaczenia.
Harry wyszedł a ja poszłam sobie zrobić coś do jedzenia. Oczywiście zaraz Sam zeszła na dół i zaczęła mnie wypytywać.
- I co pogodziliście się ??
- Tak.
- W końcu i co robicie dziś ??
- Zabiera mnie na kolację bo stwierdził że musi mi to wynagrodzić.
- Uuu nagle się romantyczny zrobił ??
- On w sumie od początku był romantyczny przynajmniej mi się tak wydaje.
- A no chyba że tak.
- Ide sobie po szykować rzeczy na tą kolację.
- Okey a słuchaj mam pytanie do cb.
- No jakie ??
- Czy ty wracasz na noc do domu ??
- Zapewne nie a co ??
- Bo wiesz chciałam zaprosić jednego kolge tutaj chce po prostu odnowić znajomość. 
- Jasne że tak mówiłam ci czuj się jak u siebie.
-  Dzięki jesteś kochana.
- Oj tam. Dobra ide sobie po szykować rzeczy.
Poszłam na górę żeby wybrać rzeczy. Kompletnie nie wiedziałam się jak ubrać. Zaczęłam wszystko wywalać z szafy. Długo dosyć nad tym spędziłam lecz w końcu wybrałam. Tym razem nie wybrałam sukienki tylko stwierdziłam że ubiore jeansy, czarne szpilki i białą koszule. Poszłam do łazienki aby się  wykąpać, uczesać i pomalować bo już musiałam się szykować powoli. Gdy już się uszykowałam zeszłam na dół aby poczekać na Harry'ego i przy okazji się czegoś napić. Trochę się obawiałam tej kolacji bo w sumie to pierwsze spotkanie odkąd ponownie zaczęłam z nim rozmawiać. Usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć. Był to Harry. Chwilę popatrzył na mnie i rzekł:
- Pięknie wyglądasz. Jestem zdziwiony że nie masz na sobie sukienki.
- Dziękuje ty też a sukienki dziś nie mam , dlatego że stwierdziłam że inaczej ubiore bo ciągle sukienki ubieram a mam trochę dość ich.
- Powiem tak ładnemu w każdym ładnie.
- Już się nie podlizuj.
- No dobra. To co idziemy??
- Oczywiście.
Harry zaprowadził mnie do auta i ruszyliśmy w drogę. Nie zabrał mnie do siebie do domu lecz do restauracji. Znowu byłam zaskoczona. Uwielbiałam tą jego romantyczną stronę. Jest taki troskliwy. Weszliśmy do restauracji i dostaliśmy specjalny stolik. Zamówiłam sobie dewolaja z ziemniaczkami i brązowym sosikiem. To po prostu jest niebo w gębie. Uwielbiam takie danie.
Gdy zjedliśmy tą wyśmienitą kolację pojechaliśmy do Harry'ego.
Weszliśmy a Harry przyniósł wino i oglądaliśmy film. Czułam jak Harry objął mnie ramieniem. Po czym trochę się przybliżył się do mnie. Obróciłam głowę w jego stronę i zobaczyłam ten jego uśmiech oraz słodkie dołeczki. Harry przybliżył się bardziej do mnie i pocałował mnie namiętnie. Po czym poszliśmy na górę do jego sypialni. Zaczęliśmy się rozbierać. Ja byłam w samiej bieliźnie a on w bokserkach. Położył mnie delikatnie na łóżku i zaczął całować. Najpierw usta a potem po szyi. Wydobyłam z siebie cichy jęk rozkoszy. Zjeżdżał coraz niżej lecz zatrzymałam go.
- Harry stop !
- Co jest ??
- Przepraszam ale nie mogę tego zrobić.
- Okey. 
- Przepraszam ale nie jestem gotowa.
- Okey. Powiedziałem zaczekam aż będziesz gotowa.
- Dziękuje ci jesteś wspaniały.
-Nie masz za co dziękować rozumiem cie. Idziemy spać ??
- Idziemy.
Harry pocałował mnie w czoło , przytulił mocno i poszliśmy spać.

sobota, 25 lipca 2015

Rozdział 4

Rano obudziły mnie promienie słoneczne. Odwróciłam głowę w prawą stronę zobaczyłam śpiącego Harry'ego. Wyglądał tak słodko podczas snu. Chciałam wstać gdy nagle poczułam jak przyciąga mnie do siebie. Zobaczyłam jak się uśmiecha i powiedział do mnie :
- Dzień dobry księżniczko.
- Dzień dobry Harry.
- Jak ci się spało ??
- Dobrze nawet mogę powiedzieć że bardzo dobrze.
- Temu ci się dobrze spało bo ze mną spałaś.
- Nie wlewaj sobie Harry. Ide się ogarnąć.
- Okey.
Tak też  zrobiłam. Poszłam do łazienki ubrać się i umyć. Zajęło mi jakieś 15 min. Gdy zeszłam na dół poczułam zapachy które dochodziły z kuchni. Okazało że to Harry robił śniadanie. Zrobił moje ulubione śniadanie czyli naleśniki. Uwielbiam go normalnie. Nikt w życiu tyle dla mnie nie zrobił jak on w dwa dni. Byłam bardzo  szczęśliwa.  Harry przyniósł śniadanie do stołu. Wyszły mu pyszne te naleśniki. Gdy zjedliśmy Harry się mnie spytał :
- Emily co dziś robisz wieczorem?? 
- Ymm jeszcze nie wiem a co ??
- Może znowu spędzony go razem ??
- Fajnie by było ale tym razem ty przyjdź do mnie może co ??
- Okey z wielką chęcią przyjdę.
- Harry a zawieziesz mnie do domu przebiore się i wezme prysznic.
- Nie ma sprawy kochanie.
Wstałam od stołu poszłam po torebkę , telefon i zeszłam na dół aby Harry mnie zawiózł do domu. Po 20 min byliśmy na miejscu i chwilę rozmawialiśmy po czym powiedziałam :
- To bądź o 18 Okey.
- Okey.
Dałam mu całusa w policzek i wyszłam a Harry się uśmiechnął pokazując mi swoje słodkie dołeczki. Wyszłam do domu a Sam siedziała w kuchni i robiła sobie śniadanie. Przywitałam się z nią i zaczęłyśmy rozmawiać :
- Sam jest sprawą.
- Jaka??
- Dziś Harry przychodzi do mnie .
- Oo widzę że to coś poważnego.
- Yhh ... Sama nie wiem ale chyba tak. Nie umiem tego wyjaśnić ale to chyba jest miłość. Chyba się zakochałam w nim.
- No kochana to na co czekasz powiedz mu to.
- Coś ty w życiu mu nie powiem. Jeśli bym mu powiedziała a okazało by się że on mnie nie to chyba bym się załamała totalnie.
- A jak ty sadzisz ?? Kocha cie czy nie ?? W ogóle co się stało wczoraj?? Opowiedział mi bo jestem ciekawa.
- No zrobił romantyczną kolację a później wylądowaliśmy w sypiali.
- O cholera jasna aż tak poszłaś ??
- Ale do niczego nie doszło bo ja nie jestem jeszcze gotowa po za tym tylko się całowaliśmy i usneliśmy w łóżku.
- Aha?!? I powiesz mi że ty masz wątpliwości żeby mu powiedzieć ?? Proszę cie widać że na cb leci. Nie masz co się obawiać że jest inaczej. Po prostu szczerze porozmawiajcie i tyle.
- Ehh będę musiała.
Po rozmowie z Sam poszłam do pokoju aby się umyć i ubrać w inne rzeczy. Dowiedziałam się że Sam dziś wychodzi whieczorem więc będę mogła z Harrym poważnie porozmawiać. Strasznie się stresuje przed tą rozmową ale mam nadzieję że wszyatko będzie dobrze.

KILKA GODZIN PÓŹNIEJ

W końcu nadszedł czas spotkania z Harrym. Była już godzina 18. Jeszcze nigdy się tak nie stresowałam. Usłyszałam dzwonek do drzwi. Otworzyłam i był to Harry jak zwykle punktualnie. 
- Hej Harry. 
- Hej piękna.
- Wejdź rozgość się . 
- Dzięki .
- Czuj się jak u siebie w domu.
- Okey. 
- Chcesz coś do picia ??
- Tak Ymm .. Po proszę soku.
- Jaki chcesz ?? Mam pomarańczowy, wieloowocowy , jabłko - mięta.
- Ymm... Pomarańczowy po proszę.
- Proszę bardzo.
- Dziękuje .
- Zrobiłam pizzę zaraz przyniosę i ją zjemy.
- Oo super uwielbiam domowej roboty pizzę. Takie są najlepsze.
- Wiem o tym dlatego często ją robię.
Poszłam do kuchni aby wziąć pizzę. Zaniosłam ją do salonu. Gdy ją zjedliśmy musiałam go zapytać czy mu smakowała.
- I jak zjadliwa??
- Co ty gadasz była pyszna. Jeszcze nigdy tak dobrej pizzy nie jadłem.
- To się cieszę że ci smakowała.
- Gdzie jest łazienka muszę umyć ręce .
- Idź prosto i w prawo.
Harry poszedł umyć ręce. Zastanawiałam się jak zacząć rozmowę. Nagle przyszedł SMS. Okazało się że to do Harry'ego. Nie powinno się czytać SMS-ów kogoś ale nie mogłam się powstrzymać. Gdy przeczytałam SMS-a o tej treści "I jak przeleciałeś Emily czy nie ?? " to myślałam że się zapadne pod ziemie. Nie wiedziałam co robić. Cholernie chciało mi się płakać. Słyszałam jak się Harry zbliża. Odłożyłam telefon na stolik i siedziałam jak wryta. Gdy Harry przyszedł powiedział :
- Emily coś się stało ??
- Wynoś się stąd. 
- Ale co się stało??
Podałam mu telefon. Odczytał SMS-a i zaczął się tłumaczyć.
- Emily to nie tak jak myślisz .
- A jak niby?? Chciałeś mnie wykorzystać i nic więcej a ja ci zaufałam. Jak mogłeś mi to zrobić. Myślałam że jesteś inny jednak się myliłam.
- Emily przepraszam. Może na początku chodziło mi tylko o jedno ale zakochałam się w tobie i chce być z tobą. Proszę cie uwierz mi Emi.
- Jak mam ci uwierzyć po tym wszystkim. Proszę cie weź idź już nie chce cie widzieć. Zostaw mnie w spokoju.
- Emily proszę cie porozmawiajmy w spokoju.
- Wyjdź stąd. Nie chce cie widzieć. 
-Proszę cie .
- Wyjdź powiedziałam.
- Przepraszam.
Poczym Harry wyszedł. Podeszłam do okna i widziałam jak Harry kopnął samochód przy tym mówiąc " Kurwa". Odeszłam od okna i poszłam do pokoju aby wypłakać się w poduszkę. Nie mogłam się uspokoić. Płakałam przez kilka minut aż na końcu padłam nawet nie wiem kiedy.