Rozdział 3

Obudziłam się była godzina 7. Wstałam , poszłam do łazienki i ubrałam się w krótkie dresowe spodenki i stanik sportowy bo mam zamiar biegać. Zeszłam na dół aby zrobić sobie śniadanie. Nagle dostałam SMS-a :
- Hej piękna co robisz ?? Mam zamiar iść biegać. Czekam na cb w parku.
Oczywiście był to Harry. Jakoś miałam obawy żeby się z nim zobaczyć lecz z jednej strony coś mnie do niego ciągło ale nie mam pojęcia co. No to mu odpisałam:
- Hej Harry nie śpie już i też właśnie się wybieram biegać. Będę w parku za 15 min.
Zjadłam śniadanie i napisałam na karteczce dla Sam że będę później w domu bo idę biegać po czym wyszłam. W parku byłam po 15 min. Rozglądałam się i nigdzie nie widziałam Harry'ego.
Już miałam dzwonić gdy nagle poczułam jak ktoś chwyta mnie od tyłu w tali i całuje po szyki. Obróciłam się i to był nikt inny tylko Harry. Uśmiechnął się i rzekł :
- No cześć piękna.
- Cześć Harry - powiedziałam z lekkim uśmiechem na twarzy.
- Wyglądasz seksownie w tym stroju - powiedział z szyderczym uśmiechem na twarzy.
- Ymm ... Dzięki - lekko się zaczerwieniłam.
- Lubię jak się czerwienisz wyglądasz tak słodko.
- Ymm dobra chodźmy biegać bo nigdy się nie ruszymy stąd.
- No okey
W końcu zaczęliśmy biegać. Spodobało mi się te jego słowa dziwne bo zazwyczaj jak chłopak mi takie coś mówił to zazwyczaj mówiłam żeby przestał tak mówić lecz jak to Harry powiedział to ucieszyłam się z tego nawet nie wiem czemu.
Biegliśmy już dosyć długo i nie zrobiliśmy żadnej przerwy lecz ją miałam dosyć i protestowałam żeby dalej biec.
-  Harry błagam zatrzymaj się bo ja już nie mogę dalej biec nie mam siły.
- Dobrze zróbmy przerwę.
Usiedliśmy na ławce. Wyciągnęłam wodę i się napiłam. Dałam również Hazzie wodę aby się napił. Po czym powiedział :
- Przepraszam cię Emily.
Byłam zaskoczona tymi słowami. Po prostu mnie zatkało.
- Ale za co ty mnie przepraszasz??
- Przepraszam cię za to jak cie wczoraj potraktowałem nie chciałem ci zrobić krzywdy. Wczoraj nie zbyt byłem sobą i dlatego się tak dziwnie zachowałem. Naprawdę jeszcze raz cie przepraszam nie powinno się to wydarzyć.
-  Już dobrze Harry nic mi nie zrobiłeś więc nie mówmy o tym. Każdy ma źle i dobre dni. Ty miałeś pewien zły  dzień. Także wybaczam ci ale obiecaj że się to więcej nie  powtórzy.
- Obiecuje i przepraszam jeśli się mnie przestraszyłaś. Naprawdę nie chciałem ci zrobić krzywdy.
- Harry już dobrze nie martw się. Nie mówmy o tym najlepiej zapomnijmy o tym i tyle.
- Dobrze zapomnijmy. 
Zaskoczył mnie totalnie. Widziałam że był bardzo przejęty tą sytuacja dlatego też go pocieszyłam. Dotknęłam go za ramię i dałam delikatnego całusa w policzek. Chłopak się uśmiechnął i chwycił mnie za rękę i powiedział :
- Idziemy ??
- Tak idziemy - odpowiedziałam
Chłopak odprowadził mnie do domu. Chwilę staliśmy i patrzyliśmy w sobie oczy po czym Harry zadał mi pytanie :
- Co dziś robisz wieczorem ??
-W sumie to jestem w domu a co ??
- Chciałbym cie zabrać gdzieś.
- A gdzie ??
- A nie powiem. To będę po ciebie o 18. Ubierz jakąś seksowną sukienkę.
- Dobrze to będę gotowa o 18.
- Do zobaczenia słońce .
- Do zobaczenia.
Weszłam do domu i uśmiechałam się do siebie. Byłam tak zmyślona Harrym że nawet nie usłyszałam jak Sam sie do mnie odezwał:
- A ty co się tak uśmiechasz sama do siebie hmm ??
- Ja ?? A nic tak sobie.
- Yhym ta jasne. Mów co się wydarzyło takiego na bieganiu ??
- Nic się nie stało tylko się umówiłam z chłopakiem.
- Oo to co nic nie mówisz. Opowiadaj jak ma na imie ?? Jak wygląda ??
- Oj no już dobrze . Ma na imie Harry.
- Co?!? Tylko mi nie mów że to jest ten co wczoraj była ta sytuacja.
- Tak to jest ten. 
- Czy ty zwariowałaś ?!?
- Przeprosił mnie za to i mnie zaprosił. O 18 z nim wychodze.
- Jak chcesz ale on jest cholernie niebezpieczny więc uwarzaj lepiej na niego. Jak coś będzie nie tak to od razu dzwoń ja przyjdę po cb.
- Dobrze ale nie martw się wszystko będzie ok. Muszę zrobić jakieś zakupy dla cb żebyś miała co jeść jak mnie nie będzie. Jedziesz że mną ??
- Jasne że jade przynajmniej może jakąś bluzkę sobie kupie albo sukienkę .
Po rozmowie udałyśmy się do sklepu. Kupiłam dla Sam wszystko to co potrzebowała aby jej nie zabrakło do jedzenia. Spędziłyśmy w galerii jakieś 5 godzin bo oczywiście jak to my dziewczyny musiałyśmy sobie po kupować ciuchy. Gdy wróciłyśmy do domu powoli zaczęłam się szykować do wyjścia z Harrym. Poszłam do łazienki aby się wykąpać. Wyszłam z łazienki , ubrałam się w czarną sukienkę i czarne szpilki. Wyprostowałam włosy i zrobiłam makijaż. Zwszłam na dół i usłyszałam dzwonek do drzwi. Był to Harry. Zjawił się punktualnie. Krzyknęła Sam że wychodze i będę późno. Wyszłam z domu i wsiadłam do auta.
Ruszyliśmy a ja ciągle się zastanawiałam gdzie mnie zabiera i musiałam się go spytać.
- Harry no powiedz mi gdzie mnie zabierasz bo jestem ciekawa.
- Zobaczysz.
- No proszę cie powiedz mi.
- Spokojnie kochanie zobaczysz jak będziemy na miejscu. 
- No dobra - powiedziałam z lekkim fochem.
Po 15 min byliśmy na miejscu. Gdy spojrzałam na miejsce byłam w szoku. Ten dom wyglądał jak jakiś pałac. Był przepiękny. Jeszcze nigdy nie widziałam tak pięknego domu.
- Harry jak tu pięknie. To twój dom ??
- Tak dlatego cie zabrałem tutaj.
- Jest  piękny.
Weszliśmy do środka. W środku było jeszcze piekniej niż na zewnątrz. Nie mogłam się na patrzeć. Harry podszedł do mnie i mnie objął.
-Podoba ci się tu ??
- Jest pięknie zazdroszcze ci strasznie tego domu.
- Niedługo może być też twoim domem.
Zarumieniłam się strasznie i szybko zmieniłam temat.
-Mieszkasz tu sam ??
-Tak moi rodzice mieszkają w Polsce razem z moją siostrą a ja się przeprowadziłem tu do Londynu. Rozgość się. Ja za chwilę przyjdę.
 Harry poszedł gdzieś a ja usiadłam na kanapie. Chwilę później przyszedł Harry z winem.
- Idę do kuchni przygotować jakieś jedzenie chcesz coś do picia ??
- Ymm w sumie tak po proszę wodę.
- Ok. Proszę bardzo.
- Może ci pomoge w kuchni.
- Jeśli chcesz.
- No pewnie że chce.
 Poszłam z Harrym do kuchni. Usiadłam na blacie. Podszedł do mnie i dał mi spróbować swojej zupy. Była pyszna po czym zbliżył się do mnie i mnie pocałował. Czułam się jak w niebie. Jeszcze nikt tak mnie nie całował. Otrząsnęłam się i trochę się odsunęłam i za gadałam go :
- To w czym ci pomóc??
- Pokrój marchewkę i  paprykę.
- Okey.
Pokroiłam marchewkę , paprykę. Spytałam się Harry'ego gdzie jest łazienka i poszłam do niej aby umyć ręce. Chwilę tam byłam bo musiałam sobie wysztko przemyśleć to co się wydarzyło. Nigdy tak się wspaniale nie czułam przy pocałunku. Trochę ochłonęłam i zeszłam na dół. Gdy już byłam na dole stół był nakryty i jedzenie już było przygotowane. Harry odsunął mi krzesło abym mogła usiąść. Nalał mi czerwonego wina i rozkoszowałam się jego pysznym jedzeniem. Po kolacji udaliśmy się do salonu przed telewizor. Harry przyniósł jeszcze jedno wino i kieliszki. Siedzieliśmy i patrzyliśmy sobie w oczy. Musiałam go o coś spytać:
- Dlaczego ja ??
- Ale w sensie ??
- Dlaczego ja tu jestem ?? Przecież możesz mieć każdą. Dlaczego to ja tu siedze.
- Dlatego że ty mnie od pierwszego naszego spotkania urzekłaś. Jesteś piękną , mądrą kobietą. Dlatego ty tu jesteś inne nie są tak wyjątkowe jak ty.
- Jejku Harry nigdy takich miłych słów nie usłyszałam.
- Jak to nikt ci tego wcześniej nie powiedział ??
- Nie być może temu że nigdy nie trafiłam na wyjątkową osobę.
- Twierdzisz że jestem wyjątkowy ??
- Ymm... Owszem.
- Wow miło że jestem dla kogoś wyjątkowy.
Uśmiechnęłam się mocno. Jakoś zauroczył mnie tak mocno że chyba się w nim zakochałam. Przy nim się czułam doceniona i uszczęśliwiona. Sprawiał że się zaczęłam uśmiechać. Ciągnęło mnie  coś do niego ale nadal nie wiem co. Pragnęłam go pocałować. I też tak zrobiłam. Pocałowałam go namiętnie tak jak potrafiłam. Odsunął się na chwilę ode mnie i powiedział :
- A to za co było ??
- Ymm .. Za to wszystko co dziś zrobiłeś dla mnie. Dziękuje ci Harry .
- Dla cb wszystko słońce.
Zbliżył się do mnie i zaczął całować. Położył mnie na kanapie tak że znalazł się nade mną. Na chwilę przerwałam rozmowę mówiąc :
- Harry ja nie mam pidżamy.
- Spoko zaraz ci coś przyniosę.
Wstał i poszedł gdzieś. Gdy przyszedł już do mnie dał mi swoją koszulkę z napisem " Krążą płotki ,że jestem boski". Napis mnie rozśmieszył i po raz pierwszy zaczęłam się głośno śmiać. Poszłam ją założyć i wróciłam do Harry'ego. Zaczęliśmy się znowu całować. Wziął mnie na ręce i zaniósł do sypialni. Położył mnie delikatnie na łóżku. Nie chciałam żeby przestał. Czułam się cudownie. Ściągnąć swoją koszulkę i spodnie. Został tylko w samych bokserkach. Chciał ściągnąć też moja lecz wycofałam się.
- Przepraszam Harry ale nie mogę tego  zrobić. Nie jestem gotowa.
- Dobrze rozumiem. Do niczego cie nie zmuszam.
-  Przepraszam.
- Nie to ja przepraszam. Nie powinienem. Poczekam aż będziesz gotowa.
- Dziękuje jesteś wspaniały.
Harry ponownie mnie pocałował i położył się obok mnie. Przytulił mnie mocno i zasneliśmy ani nie wiemy kiedy.

Rozdział 2

Obudził mnie SMS od Sam :
- Zrobiłam śniadanie jest na stole w kuchni ja będę później pa .
Wstałam i trochę się ogarnęłam po czym zeszłam na dół zjeść śniadanie. Okazało się że Sam zrobiła naleśniki. Zrobiła mi niespodziankę bo doskonale wie że je uwielbiam. Gdy zjadłam poszłam do sklepu kupić produkty żeby zapełnić lodówkę , która była pusta. Nagle dostałam SMS-a od Emmy mojej koleżanki z pracy :
- Hej Emily robie dziś imprezę wpadniesz ?? 
Po myślałam w sumie czemu nie przynajmniej się rezerwę i za biorę że sobą Sam. Po czym odpisałam jej :
- Z wielką chęcią przyjdę i przyprowadzę ze sobą moją przyjaciółkę. To o której mam się zjawić ??
- o 20 się zaczyna impreza i koniecznie przyprowadź swoją przyjaciółkę - odpisała mi.
Szybko zrobiłam zakupy i poszłam do domu. Gdy już zaszłam Sam była już w domu i powiedziałam jej całą nowinę:
- Sam zabieram cię dziś na imprezę.
- O super dawno nie byłam.
- Trzeba się jakoś wyszukiwać.
- No koniecznie a o której mamy się zjawić ??.
- O 20 mówiła , że mamy przyjść .
- W takim razie muszę sobie uszykować jakąś sukienkę bo jak na razie nie wiem w co się ubrać.
- Ja też muszę bo zupełnie nie wiem w co. 
Poszłyśmy do swoich pokoji i zaczęłyśmy szukać czegoś na imprezę. Ja jak zwykle miałam z tym problem. Lecz po długim namyśle w końcu wyszukałam strój. Zdecydowałam że założe czarną obcisłą sukienkę i czarne szpilki. Znowu zaczęłam myśleć o wczorajszej sytuacji. Strasznie się obawiałam że znowu go spotkam i że zrobi mi krzywdę. Ale też nie mogę się zbytnio o tym myśleć bo może go już nigdy więcej nie zobacze. Położyłam się na łóżku i zasnełam. Poczułam jak ktoś mnie dotyka. Okazało się że to była Sam , która mnie budziła:
- Emily wstawaj za półtorej godziny idziemy na imprezę.
-  O matko tak długo spałam?? Muszę się szybko wykąpać.
Tak też zrobiłam. Poszłam się szybko  wykąpać. Po 15 min wyszłam z pod prysznica. Ubrałam się w czarną sukienkę , czarne szpilki i po malowałam się. Widziałam że Sam też jest gotowa to pojechałyśmy na imprezę. Sam weszła już do środka ją cofnęłam się do samochodu bo zapomniałam o torebce. Wzięłam i ruszyłam w stronę drzwi. Nagle zobaczyłam przed soba sylwetkę mężczyzny. Chciał otworzyć mi drzwi. Nie wiedziałam kto to jest lecz później gdy spojrzałam na niego dokładniej to aż zamarłam. Okazało się że był to Harry. Uśmiechnął się i rzekł :
-  Hej piękna znów się widzimy.
- Hej Harry. Co ty tu robisz - odpowiedziałam przerażonym głosem.
- Przyszłem na imprezę tak jak ty. 
Wziął mnie za rękę i zaciągnął mnie za dom Emmy. Przyparł mnie do ściany i zaczął całować po szyi. Wydobyłam z siebie cichy jęk po czym ocknęłam się. Zaczęłam się szarpać a on jeszcze mocniej przyparł mnie do ściany. Czułam jak swoją rękę wkłada pod moją sukienkę. Zaczęłam krzyczeć :
- Puść mnie Harry. Weź mój portfel ale zostaw mnie w spokoju błagam cię.
Chłopak zaczął się śmiać z tego co powiedziałam i szepna mi do ucha:
- Jesteś moja.
Po tych słowach totalnie mnie zatkało. Chłopak odsunął się ode mnie wyciągnąć długopis i powiedział że mam mu zapisać swój numer. W pierwszym momencie po myślałam że zwariował. Lecz musiałam to zrobić ponieważ znowu mnie przyparł do ściany i zrobił się niebezpieczny jeszcze bardziej niż był. W końcu mu napisałam numer i chciałam już uciec gdy nagle pocałował mnie namiętnie w usta. Czułam się jak w niebie ale szybko się ocknęłam i uciekłam szybko do środka biorąc Sam za rękę i wychodząc z imprezy. Sam patrzyła na mnie z zdziwieniem po czym rzekła :
-  Gdzie ty byłaś i dlaczego już idziemy ?? 
- Wychodzimy już dlatego że znowu spotkałam Harry'ego i musiałam się od niego uwolnić. 
- Uwolnić ale jak to ?? Coś ci zrobił ??
- Nic mi nie zrobił ale się dobierał do mnie. Strasznie się go bałam a najgorsze to jest że nic nie mogłam zrobić bo on był silniejszy ode mnie.
- BOŻE!! Ale napewno nic ci nie zrobił ?? Jesteś cała ??
- Tak jestem cała tylko boje się że to jeszcze nie jest koniec spotkania z nim.
- Może odpuści. A jak nie to się zgłosi na policję .
- Mam taką nadzieję że odpuści.
Po 20 min byłyśmy na miejscu. Marzyłam tylko aby się położyć i zasnąć. Poszłam do łazienki aby zmyć makijaż i ubrać się w pidżame. Wzięłam telefon i położyłam się na łóżko. Nagle dostałam SMS-a. Nie znałam numeru lecz doskonale wiedziałam kto do mnie napisał. Oczywiście że to był Harry. Bałam się zobaczyć co napisał ale w końcu się odważyłam odczytać. Napisał miłe słowa :
- Dobranoc moja księżniczko.
Lekko się uśmiechłam. Odłożyłam swój telefon i się położyłam. Myślałam o jego słowach "Jesteś moja". Długo myślałam o tym i męczyłam się aby zasnąć. Chwilę potem udałam się w sen.

Rozdział 1

Obudził mnie dźwięk telefonu. Odebrałam go nie patrząc kto dzwoni.

- Hallo ? - powiedziałam zaspanym głosem 

- Cześć Emily to ja Sam - odpowiedziała mi moja przyjaciółka

- O hej , co słychać ??

- Wiesz dzwonie bo chce ci powiedzieć że niedługo będę u ciebie.

- Naprawę ?? Nawet nie wiesz jak się cieszę - powiedziałam uradowana.

- Będę za parę minut u cb także do zobaczenia kochana .

- Do zobaczenia .

Wstałam z łóżka i szybko pobiegłam do łazienki aby się uszykować na przyjazd mojej  przyjaciółki. Gdy już się ubrałam pościeliłam swoje łóżko i zeszłym na dół zrobić sobie śniadanie . Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć . Ujrzałam Sam i od razu rzuciłam się jej na szyję .

- Tak się za tobą stęskniłam Sam .

- Ja za tobą też Emily .

- Chodź rozgość się.

- Mam prośbę do cb.

- Tak jaką ?? - powiedziałam z lekkim niepokojem

- Czy mogłabym się u cb zatrzymać na kilka dni ?? Obiecuje że jak znajdę jakieś mieszkanie to się od cb wyprowadzę .

- Nie ma sprawy pewnie że możesz kochana . Możesz tak długo mieszkać ile będziesz chciała. 

- Dziękuje ci bardzo .

- Chodź pokaże ci gdzie będziesz spać . 

Zaprowadziłam Sam na górę i pokazałam jej pokój.

- Tu będziesz spać praktycznie obok mojego pokoju. Rozpakuj się a później zabieram cie do centrum handlowego na małe zakupy co ty na to .

- Świetnie troszke przyda mi się kilka nowych rzeczy.
Skończyłyśmy gadać i powoli szykowałyśmy się do wyjścia.
Gdy byłyśmy już w centrum handlowym chodziłyśmy po sklepach. Zaczęły nas trochę boleć nogi od chodzenia to poszłyśmy sobie do kawiarni. Zamówiłam sobie kawę. Sam poszła do ubikacji a ja została sama i przegladałam jakieś pierdoły w telefonie. Poczułam jak ktoś nagle mnie obserwuje. Na początku nie obchodziło mnie to ale później trochę się czułam nie pewnie. Zaczęłam się rozglądać i napotkałam wzork przystojnego chłopaka z kręconymi włosami. Uśmiechnął się do mnie a ja odwzajemniałam uśmiech. Szybko się odwróciłam i udawałam że dalej coś przeglądam w telefonie. Usłyszałam słowa :
- Przy zgaszonym telefonie raczej nic nie odczytasz - powiedział brunet.
- Ymm ... No racja
Chłopak usiad na miejscu Sam i uśmiechał się szyderczo.
- Jak ci na imię słońce ??
-Słońce ??
- Tak. No więc jak masz na imię.
- Emily a ty ??
- Jestem Harry.
Chłopak uśmiechał się szyderczo do mnie i nagle poczułam jak jeździ ręką po moim udzie. Poczułam się trochę nieswojo i powiedziałam:
- Co ty robisz !! Możesz przestać ??
Chłopak nic nie odpowiedział tylko cały czas się szyderczo uśmiecał.  Spojrzałam w dal i zobaczyłam że wraca Sam. Brunet obejrzał się za siebie i widział że czekam na nią odszedł i szepną do mnie :
- Do zobaczenia skarbie.
Trochę się przeraziłam jak to powiedział ale mam nadzieję że go więcej nie spotkam. W końcu przyszła Sam z WC i zaczęła głośno mówić :
- Emily czy ty wiesz kto to jest ?? - mówiła z przerażeniem
- No to jest Harry - odpowiedziałam
- Tak to jest Harry Styles człowiek najbardziej niebezpiecznego gangu. Handluje on narkotykami. Nic nie wiedziałaś ??
- Nie nic nie wiedziałam.
Przestraszyłam się jak mi Sam o tym powiedziała. Sadziłam że chłopak tego nie usłyszy. Lecz myliłam się. Zaczął się szyderczo śmiać co przeraziło mnie to więc wzięłam koleżanek za rękę i pociągnęłam ją ze sobą. Rzekłam:
- Sam wracamy do domu bo mam dość na dziś wrażeń .
- Okey Emily.
Ruszyłyśmy w stronę domu. Po 20 minutach byłyśmy na miejscu.
Byłyśmy wyczerpane po zakupach i nie chciało nam się robić obiadu więc stwierdziłam że zamówie pizzę. Ciągle miałam w głowie jego słowa " Do zobaczenia skarbie". Nie mogłam przestać myśleć o całej tej sytuacji która zdarzyła się dziś. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi i poszłam je otworzyć. Tak to była nasza pizza. Zjadłyśmy ją ze smakiem. Po jedzeniu każda poszła do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku i myślałam o tej całej sytuacji i o słowach które mi powiedziała Sam. Chwilę później udałam się w cudowny sen.

PROLOG

Moje życie nie jest zbyt kolorowe. Nigdy nie przeżyłam prawdziwej miłości.

Trafiałam zazwyczaj na idiotów którzy łamali mi serce. Zawsze marzyłam o chłopaku, który będzie się o mnie troszczył , sprawiał że będę się czuć bezpiecznie w jego ramionach a przede wszystkim szczęśliwa. Lecz byłam uśmiechnięta , odważna i każde rozstanie z chłopakiem dawało mi więcej siły . Niestety nie trawo to długo. Po śmierci taty zamknęła się w sobie. Straciłam kontakt z rzeczywistością i moje życie obróciło się o 180 stopni. Ciągle chodziłam smutna, przygnębiona, nie miałam ochoty rozmawiać z kim kolwiek jedynie z moją przyjaciółką, która mnie wspierała każdego dnia. Z mama przestałam kompletnie rozmawiać raz po raz zamieniłam z nią kilka słów i później szłam do swojego pokoju by wypłakać się w poduszkę . Gdy skończyłam 18 lat wyjechałam z Polski do Londynu. Znalazłam tam pracę jako choreograf , ponieważ taniec jest częścią mojego życia. Kiedyś uczęszczałam do szkoły tanecznej i uczyłam się tam przez 10 lat lecz musiałam niestety zrezygnować. Gdy przeprowadziłam się do Londynu na początku nie mogłam się tam odnaleźć. Nie znałam tam nikogo. Byłam całkiem sama ale z czasem już się do tego przyzwyczaiłam. W końcu się odnalazłam i zaczęłam wszystko od nowa.